David E.Nielson "Świadomy sukces w 9 wymiarach"

Tytuł: Świadomy sukces w 9 wymiarach

Autor: David E.Nielson

Wydawnictwo: Studio Emka

Zwykle podziwiamy osoby, które odniosły sukces, a nawet im zazdrościmy. Widzimy konsekwencje tego sukcesu, oczywiście te pozytywne, takie jak sława czy pieniądze. Pragniemy stanąć na ich miejscu, być może jesteśmy źli, że nasze życie wygląda zupełnie inaczej. Nie zastanawiamy się jednak nad rzeczami, które z tym sukcesem są związane – nad wkładem pracy w jego osiągnięcie oraz kompromisami i kosztami utraconych korzyści. Osoby odnoszące sukces doskonale wiedzą, co poświęcają, ale … robią to świadomie, ograniczając te wszystkie aktywności, które do celu nie prowadzą, które mogą odciągnąć ich uwagę, z których świadomie oni rezygnują. Czy jednak, mając tego świadomość, mimo wszystko decydujemy się na sukces?

Bruce Daisley "Jak czerpać radość z pracy"

Tytuł: Jak czerpać radość z pracy

Autor: Bruce Daisley

Wydawnictwo: PWN

Zastanawiasz się, jak to możliwe, że niektóre osoby rano podążają do pracy z ochotą i uparcie twierdzą, że uwielbiają to, co robią? Zapewne tak, szczególnie jeśli nie darzysz uczuciem swojego miejsca pracy, a codzienne czynności nużą cię i nie dają radości. A może ty też kiedyś byłeś pełen zapału i entuzjazmu, każdy dzień w firmie był dla ciebie wyzwaniem, a osiągane sukcesy cieszyły cię i były powodem do dumy? Co się zatem stało i czy można to zadowolenie z pracy przywrócić?

Rafał Żak „153 sceny filmowe z życia korporacji. Seks, kłamstwa i inne obowiązki służbowe”

Tytuł: 153 sceny filmowe z życia korporacji. Seks, kłamstwa i inne obowiązki służbowe

Autor: Rafał Żak

Wydawnictwo: MT Biznes

„W korporacjach, jak gdzie indziej, trzeba się pozbyć heretyków nie dlatego, że mogą się mylić, ale dlatego, że mogą mieć rację.” – pisał w swojej książce Antony Jay, ale tak naprawdę to podejście jest tylko jednym z wielu prezentowanych w społeczeństwie. O korporacjach i ich pracownikach można usłyszeć różne opowieści, choć najczęściej mają one negatywny wydźwięk. Piętnuje się odejście od indywidualizmu, sprowadzenie zatrudnionych ludzi do roli bezdusznych maszyn, które należy wyeksploatować, a następnie wypluć. Wynagradzani znacznie powyżej przeciętnej krajowej, motywowani nie tylko czynnikami finansowymi, ale również obietnicami awansu, pracownicy zaprzedają duszę, wspinając się po szczeblach kariery i spędzając w pracy długie godziny. Z racji tego, iż w „korpo” człowiek jest tak dobry, jak jego ostatni projekt, często zdarzają się tragiczne w swoich skutkach pomyłki, zaś po zwolnieniu z pracy ludzie nie potrafią odnaleźć się w szarej rzeczywistości. Zostają na bruku ze swoimi ambicjami i poczuciem porażki, milionowymi kredytami na życie, jakie chcieliby wieść, jakiego złudzenie dała im korporacja. I choć nie zawsze korporacyjna rzeczywistość dokładnie tak wygląda, choć są ludzie, którzy w „korpo” doskonale się odnajdują i nie zamieniliby zatrudnienia w takich strukturach na inne, to jednak warunki oferowane przez korporacje często są przedmiotem żartów opowiadanych na kabaretowej scenie czy też elementem filmowej fabuły.