W prologu Chór zapowiedział wydarzenia utworu, konflikt między skłóconymi rodami, miłość ich dzieci oraz śmierć.
Na placu w Weronie pokłócili się słudzy z domu Kapuletich - Samson i Grzegorz z Abrahamem i Baltazarem, sługami z domu Montekich. Doszło nawet do walki na miecze. Interweniował Benwolio, siostrzeniec pana Monteki i przyjaciel Romea. Walczących i dopingowanych przez Montekich i Kapuletich Benwolia i Tybalta uspokoił książę Eskalus, który postawił rodzinom warunek bezwzględnego zakończenia trwającej waśni i zagroził wydaniem na awanturników wyroków śmierci. Kiedy na placu pozostali państwo Monteki z Benwoliem, poprosili go, aby wybadał powód nieszczęścia ich syna, Romea. Benwolio dowiedział się od kuzyna, Romea, że powodem jego smutku jest nieszczęśliwa miłość, zakochał się bowiem bez wzajemności w Rozalinie. Benwolio poradził mu zainteresowanie się innymi kobietami, a wówczas przestać ma o niej myśleć.
