 |
| źródło: pixabay |
Święcenie pokarmów w Wielką Sobotę jest jedną z najważniejszych tradycji Świąt Wielkanocnych. Dlaczego jednak w Wielką Sobotę święcimy akurat wędliny, chleb, jajka? Czy możemy do wielkanocnego koszyczka włożyć nasze ulubione smakołyki, na przykład cukierki czy ... golonkę?
Chrześcijański zwyczaj świecenia pokarmów narodził się w VIII w., ale w Polsce przyjął się dopiero w XIV w. Koszyczek (najczęściej wiklinowy) z pokarmami, który zanosimy do kościoła, powinien być utrzymany w kolorystyce bieli i zieleni. Zgodnie z tradycją, dekoruje się go zielonymi gałązkami, czyli pędami zimozielonych borówek, bukszpanu, barwinka oraz wykłada śnieżnobiałą serwetką. Gałązki symbolizują nieśmiertelność.
Pokarmy ze święconki mają nam zapewnić przez cały rok zdrowie, obfitość i pomyślność (np. jajka gwarantują płodność, chleb symbolizuje ciało Chrystusa i dostatek, a chrzan – witalność i siłę). Po poświęceniu, koszyczek stawiamy na wielkanocnym stole podczas śniadania.
