Witold Gombrowicz „FERDYDURKE” - STRESZCZENIE SZCZEGÓŁOWE LEKTURY

I poł. XX wieku.

Narrator- Józio - główny bohater utworu - relacjonuje swoje dość dziwne przygody.

Budzi się o świcie, właśnie w dniu swoich trzydziestych urodzin, z poczuciem niepokoju i odrazy. Ma na koncie dzieło zatytułowane „Pamiętnik z okresu dojrzewania”, które sprawiło, że zaczęto postrzegać go jako osobę niedojrzałą.

Zastanawia się nad sobą oraz nad swoją tęsknotą za osiągnięciem dojrzałości. Nagle ukazuje mu się jego sobowtór, co rodzi w nim potrzebę wykreowania własnej, niezależnej od innych formy. Wkrótce potem w jego pokoju pojawia się profesor Pimko — siada przy biurku, przegląda dokumenty, zwraca się do niego per Józio, traktuje jak ucznia i poddaje go swoistemu egzaminowi. Dochodzi do wniosku, że bohater ma braki i zamiast pisarzem powinien zostać uczniem.

Fiodor Dostojewski "Zbrodnia i kara" - streszczenie szczegółowe lektury

Dzień pierwszy

7 lipca 1865 roku, poniedziałek (część I, rozdziały I, II)

Wieczór. Młody człowiek, którym jak się później okaże jest relegowany z uczelni student, Rodion Romanowicz Raskolnikow, wychodzi ze swojej sublokatorskiej izdebki, którą wynajmował od lokatorów w zaułku Stolarnym. Jego mieszkanie znajdowało się pod samym dachem wysokiej, pięciopiętrowej kamienicy i było bardziej podobne do szafy niż do izby. Przemyka tak, by nie spotkać gospodyni, której zalegał z opłatą komornego i bał się spotkania z nią. Nie był tchórzliwy czy nieśmiały, ale od pewnego czasu żył w stanie rozdrażnienia i napięcia. Był przygnębiony własnym ubóstwem, chociaż przestał się już wstydzić swojej sytuacji materialnej. Własne doczesne sprawy przestały go interesować.

Bolesław Prus "Lalka. T2" - streszczenie szczegółowe lektury

Tom II

Rozdział I. W jaki sposób dusza ludzką szarpie namiętność, a w jaki rozsądek

Przygotowując się do złożenia Łęckim wizyty, Stanisław Wokulski rozmyśla, dlaczego panna Izabela chce go bliżej poznać. W euforii stwierdza, że kobieta domyśla się, że bohater chce pojąć ją za żonę. Kiedy pierwsze uniesienie mija, stwierdza jednak, że od zaproszenia na obiad do ołtarza, prowadzi przecież bardzo długa droga. Bohater czuje się rozdarty wewnętrznie: „We mnie jest dwu ludzi – mówił – jeden zupełnie rozsądny, drugi wariat. Który zaś zwycięży?”. Kiedy w końcu nadchodzi dzień uroczystego obiadu, Stanisław nie wie, co założyć. Waha się między frankiem a surdutem. Po namyśle wybiera frak. Zamawia fryzjera i patrząc w lustro, przyznaje, że jego dawni towarzysze z Syberii, by go obecnie nie poznali. O 17.30, Wokulski, blady ze zdenerwowania, wsiada do powozu i jedzie na uroczysty obiad do państwa Łęckich. Wcześniej listownie prosi starego Szlangbauma, by w jego imieniu wystąpił na zbliżającej się licytacji.

Sławomir Mrożek "Tango" - streszczenie szczegółowe lektury"

Akt I

Akcja aktu I rozgrywa się we wnętrzu dużego pokoju o wysokim suficie. Znajdujemy się w salonie Stomila i Eleonory. Szczególne wrażenie na samym początku robi wystrój, szczegółowo opisany: jest tu stół na osiem osób z kompletem krzeseł, a także fotele, sofa, małe stoliczki. Jest także duże ścienne lustro na lewej ścianie. Wszystko jest ustawione w dość przypadkowy sposób, przestrzeń sprawia wrażenie przeładowanej, a do tego chaotycznie niezorganizowanej, jakby przed przeprowadzką, albo tuż po. Dominuje tutaj nieład. Wrażenie bałaganu potęguje zestaw różnego rodzaju akcesoriów, pochodzących jakby z innych etapów historii rodzinnej, a w tym salonie ustawionych razem. Obok siebie są: staroświecki, czarny dziecięcy wózek, zakurzona suknia ślubna, melonik.

Hanna Krall „Zdążyć przed Panem Bogiem” - streszczenie szczegółowe lektury

Cały reportaż „Zdążyć przed Panem Bogiem” składa się z 15 nienumerowanych fragmentów, które są zapisem trwających prawie trzy miesiące rozmów, jakie pisarka przeprowadziła z lekarzem, doktorem Markiem Edelmanem, jedynym ocalałym przywódcom powstania warszawskiego w getcie, jednym z zastępców Mordechaja Anielewicza, głównego komendanta Żydowskiej Organizacji Bojowej.

Ewa Nowak "Pajączek na rowerze" - streszczenie szczegółowe lektury

„Pajączek na rowerze” to powieść autorstwa Ewy Nowak, która po raz pierwszy ukazała się w roku 2008. Przedstawia ona opowieść o pierwszej nastoletniej miłości. Akcja powieści rozgrywa się w Warszawie Bohaterowie to Ola i Łukasz, którzy różnią się od siebie pod każdym względem, ale rozwój wydarzeń sprawia, że muszą spędzić ze sobą więcej czasu, niż mają na to ochotę. Historia Oli i Łukasza rozwija się szybko i ma swoją kontynuację także po wielu latach, kiedy to wydaje się, że ich znajomość już dawno temu się zakończyła. To pokazuje, jak wielką siłę mają niektóre relacje.

Andrzej Maleszka „Magiczne drzewo. Olbrzym” - streszczenie szczegółowe lektury

W roku 2000 nad Doliną Warty przeszła potężna burza, trwająca trzy dni i trzy noce. W wielu domach zgasło wówczas światło, a dachy porwała wichura. Trzeciego dnia jeden z piorunów trafił w olbrzymi stary dąb rosnący na wzgórzu. Nie był to zwyczajny dąb, było to Magiczne Drzewo, które miało w sobie ogromną, cudowną moc, lecz wówczas nikt o tym nie wiedział. Wkrótce drzewo zostało wycięte, a niczego nieświadomi ludzie zrobili z niego setki przedmiotów. W każdym z nich została część mocy, nadająca im magiczne właściwości. Przedmioty te wysłano do sklepów i od tego dnia na całym świecie zaczęły dziać się niesamowite rzeczy.

Aleksander Fredro "Zemsta" - streszczenie szczegółowe lektury

Akt 1

Scena 1

Pokój w zamku. Cześnik Maciej siedzi w szlafmycy przy stole, czyta papiery i rozmawia z Dyndalskim. Analizuje wielkość majątku dwóch kobiet: Podstoliny i Klary, jednak z uwagi na młody wiek Klary i jej ewentualną niestałość stwierdza, że wdówka jest świetną partią do ożenku. Zamierza starać się o jej względy. Nie wie jednak, że majątek Podstoliny w rzeczywistości do niej nie należy – sprawuje ona opiekę nad majątkiem Klary. Cześnik jest przekonany, że wdowa, która mieszka teraz w domu Klary, to najlepszy wybór. Dyndalski jednak stopniowo obnaża słabości Cześnika: pedogrę, kurcz żołądka, reumatyzm. Cześnik na to mówi, że nie wiadomo, jakie niedoskonałości skrywa wdowa.

Tomasz Olejniczak „Czy kultura ma znaczenie? ZZL w japońskich fabrykach w Polsce”

Tytuł: Czy kultura ma znaczenie? ZZL w japońskich fabrykach w Polsce

Autor: Tomasz Olejniczak

Wydawnictwo: POLTEXT

Od kilkunastu lat, w publikacjach dotyczących zarządzania, często poruszana zostaje kwestia relacji społecznych pomiędzy członkami organizacji, które to determinują (obok strategii i struktury firmy) jej przyszłość oraz stanowią o szansach rozwoju, a także o ich braku. Mimo iż termin „kultura organizacyjna” wszedł już na stałe do firmowego słownika, to często pojęcie to bywa opacznie rozumiane, a wiedza na jego temat, jest tak naprawdę niewielka. Kultura organizacyjna obejmuje bowiem wiele komponentów, ale jej sedno tkwi w sposobie i jakości wzajemnych powiązań elementów składowych.

O tym, w jaki sposób kultura ta wpływa na realizację funkcji personalnej, a także na samych pracowników, pisze Tomasz Olejniczak, pracownik naukowo-dydaktyczny Katedry Zarządzania Akademii Leona Koźmińskiego, absolwent japonistyki Uniwersytetu Warszawskiego i Wydziału Zarządzania The University of Tokyo. Posługując się przykładem przedsiębiorstw japońskich i wdrożonymi przez nie rozwiązaniami, stworzył książkę „Czy kultura ma znaczenie? ZZL w japońskich fabrykach w Polsce”, opublikowaną nakładem wydawnictwa POLTEXT. Olejniczak poszukując odpowiedzi na pytanie, czy rzeczywiście kultura organizacyjna jest determinantem sukcesu, zwraca uwagę na fakt, iż często sukces mogą odnosić te firmy, które marginalizują znaczenie kultury. Przestrzega on przed przecenianiem wpływu kultury, może to bowiem prowadzić do stereotypizowania, zakłamania obrazu rzeczywistości. By wyrobić sobie własny pogląd na tę kwestię, po publikację powinni sięgnąć przede wszystkim przedstawiciele działów HR, a także kierownicy i menedżerowie, niezależnie od struktury organizacji, w której są zatrudnieni.

Książka składa się z czterech rozdziałów, z czego pierwszy jest rozdziałem teoretycznym, zawierającym przegląd literatury poświęconej japońskiemu zarządzaniu. Autor przywołuje opracowania zagraniczne, wyniki badań oraz różne podejścia w odniesieniu do transferu praktyk zzl w japońskich przedsiębiorstwach międzynarodowych. Uwagę poświęca również polskojęzycznej literaturze, która już pod koniec lat 60. poruszała kwestie związane z japońskim zarządzaniem. 

W rozdziale drugim przedstawiona została metodyka badawcza, w tym cel pracy, którym jest badanie metod zarządzania personelem, jakie stosowane są w japońskich przedsiębiorstwach w Polsce oraz przedstawienie znaczenia kultury w szerszym kontekście. Posługując się teoretycznym typem badania, autor starał się odpowiedzieć na pytania dotyczące praktyk stosowanych w ramach funkcji personalnej, kolejności i tempa rozwoju tej funkcji oraz kategorii osób zaangażowania w proces. Wśród pytań pomocniczych znalazło się też to, dotyczące źródeł pochodzenia stosowanych w ramach funkcji personalnej praktyk oraz determinant jej rozwoju. Olejniczak charakteryzuje krótko badane organizacje, przedstawiając ich specyfikę na tle inwestycji japońskich w Polsce, cofając się do lat 80. XX w., kiedy to japońscy inwestorzy zaczęli interesować się Europą Środkowo-Wschodnią. 

W rozdziale trzecim zostały zaprezentowane zbiorcze wyniki analizy danych dotyczących procesu ewolucji funkcji personalnej, na przykładzie dwunastu badanych przedsiębiorstw produkcyjnych, działających na terenie Polski. Przedstawione zostały tu wyniki analizy dotyczącej elementów składowych funkcji personalnej, tj. rekrutacja i zwolnienia, szkolenia, ocena okresowa, motywowanie, komunikacja oraz praktyki produkcyjne. Autor zajmuje się również modelem ewolucji funkcji personalnej, dokonując analizy zmian zachodzących w poszczególnych elementach tej funkcji na przestrzeni lat. Przedstawia cztery stadia, będące modelową wersją procesu ewolucji funkcjonalnej, skonstruowana na podstawie poczynionych przez autora obserwacji. Olejniczak prezentuje również wyniki badań na temat wpływu, jaki aktorzy, źródła i czynniki mieli na elementy i praktyki funkcji personalnej. Pisząc o aktorach, autor wymienia przede wszystkim dział ZZL, a także przedstawicieli najwyższego kierownictwa. Szukając źródeł funkcji personalnej, udało się na podstawie przeprowadzonych badań stwierdzić, iż w procesie budowania i rozwoju funkcji personalnej, firmy nie polegały wyłącznie na własnych zasobach wiedzy czy też zasobach centrali japońskiej, ale korzystały z zapożyczonych pomysłów i praktyk, modyfikując je bądź łącząc w zależności od potrzeb. Przeprowadzona analiza przeprowadzonych w badanych przedsiębiorstwach wywiadów, pozwoliła na ujawnienie szeregu czynników mających wpływ na funkcję personalną. Rozdział czwarty zawiera trzy główne wnioski płynące z przeprowadzonego badania.

Podjęta przez Olejniczaka praca, zmierzająca do analizy funkcji zzl w japońskich fabrykach w Polsce oraz określenia wpływu kultury organizacyjnej na działalność tych organizacji, nie tylko wnosi znaczący wkład w badania na temat międzynarodowego transferu japońskiego zarządzania, ale pozwala na kilka cennych spostrzeżeń, szczególnie cennych dla praktyków zarządzania. Publikacja „Czy kultura ma znaczenie…”, bazująca na przeprowadzonych przez autora badaniach, dostarcza szeregu wskazówek, możliwych do wykorzystania we wszystkich niemal organizacjach, niezależnie od ich wielkości czy branży, w jakiej działają. Na szczególną uwagę zasługuje fakt, iż jest to niemal w całości opracowanie praktyczne, zaś kwestie teoretyczne stanowią tylko niezbędny element wprowadzający nas w tematykę japońskiego zarządzania. Dlatego też, czerpiąc wiedzę z analizy wyników badań, możemy zastanowić się, jak wygląda w naszej organizacji realizacja funkcji personalna i jak ważna w tym kontekście jest kultura organizacyjna.