Małgorzata Sokołowska „Młodzi detektywi w akcji. Zagadki (prawie) kryminalne”

 Tytuł: „Młodzi detektywi w akcji. Zagadki (prawie) kryminalne”

Autor: Małgorzata Sokołowska

Wydawnictwo: Czytalisek

Dzieci często bawią się w policjantów i złodziei. W pościgu łatwo wcielić się w rolę stróża prawa, a jeszcze łatwiej udawać sprytnego przestępcę, który próbuje uciec przed wymiarem sprawiedliwości. Jednak czy podczas takiej zabawy naprawdę wiemy, jak wygląda praca policjanta? Jakimi metodami funkcjonariusze szukają sprawców i co właściwie pozwala im wpaść na trop złodzieja? Na te i wiele innych pytań odpowiada książka „Młodzi detektywi w akcji” autorstwa mł. insp. Małgorzaty Sokołowskiej.

Lorenzo Silva, Hjalmar Hach "Świetlni detektywi" - recenzja gry

​

Dzieci uwielbiają zabawy w detektywów, bowiem łączą one w sobie przygodę, tajemniczość i elementy logicznego myślenia. Obdarzone ciekawością świata dzieci uwielbiają zagadki i odkrywanie ukrytych rzeczy. Zabawa w detektywów daje im poczucie ekscytacji i satysfakcji z rozwiązania tajemnicy. Ponadto, wcielanie się w detektywa daje im poczucie odpowiedzialności i ważnej roli. Czują się jak bohaterowie z książek czy filmów, którzy muszą rozwikłać zagadkę, co pobudza ich wyobraźnię i dodaje zabawie elementu ekscytacji. Ponadto zabawy detektywistyczne wymagają analizowania wskazówek, łączenia faktów i wyciągania wniosków, co rozwija umiejętność logicznego myślenia i rozwiązywania problemów. Dzieci uczą się dostrzegać szczegóły, które wcześniej mogłyby umknąć ich uwadze, co wpływa pozytywnie na ich koncentrację i uważność. Wcielanie się w postać detektywa pozwala dodatkowo dzieciom na kreatywną ekspresję, rozwijanie wyobraźni i odgrywanie różnych scenariuszy. W zależności od rodzaju zabawy dzieci mogą współpracować, szukając wskazówek razem, albo rywalizować, kto pierwszy rozwiąże zagadkę, co uczy ich zarówno pracy zespołowej, jak i zdrowej konkurencji.

Dann McDorman "Zagadka West Heart" - KONKURS ZAKOŃCZONY

Każdy, kto uczciwie pisze kryminały, musi przestrzegać pewnych zasad. Tak, aby prawda dostępna była dla wszystkich. Niezależnie od tego, jak umiejętnie ukryto ją pod kłamstwem.

Lipcowy weekend w ekskluzywnym, odizolowanym klubie myśliwskim West Heart. Na koktajl party pierwszego wieczoru pojawiają się kolejni goście. Prezes klubu. Uczeń z notatnikiem. Skarbnik i jego ciężarna żona. Pogrążony w żałobie ojciec. Członek klubu in spe. Prywatny detektyw…

Z czasem pojawi się też trup.

I pokręcona tajemnica czekająca, by ją odkryć.

Cała reszta zależy od uczestników wydarzeń.

Jak zaraz się przekonasz, ty też masz rolę do odegrania w tym śledztwie.

Zagadka West Heart to diabelnie sprytna łamigłówka i hołd dla klasyki gatunku. To niezwykle oryginalna i pobudzająca wyobraźnię powieść detektywistyczna, jakiej nigdy wcześniej nie było dane ci czytać.

/opis wydawnictwa/

Pytanie konkursowe: Napisz, za co lubisz kryminały?

Zwycięzca: Nagroda wędruje do Pana Marka K. z Warszawy. Gratuluję!

Ian Rankin "Kieł i pazur"

Tytuł: Kieł i pazur

Autor: Ian Rankin

Wydawnictwo: Albatros

Wilkołaki, będące produktem horrorów, zwykle budzą naszą grozę tylko w filmach. Jesteśmy świadomi faktu, że stanowią wytwór wyobraźni, ż mają określoną rolę i – zwykle – zostają pokonane. Swój strach pozostawiamy w filmie, czasami tylko wspominając fabułę, możemy poczuć mały dreszczyk słysząc wycie psa czy też uświadamiając sobie, że jesteśmy sami na ulicy.

Nancy Springer "Sprawa leworęcznej lady. Enola Holmes, t.2"

Tytuł: Sprawa leworęcznej lady. Enola Holmes, t.2

Autor: Nancy Springer

Wydawnictwo: Poradnia K

Nie ma chyba osoby, a szczególnie miłośnika kryminalnych historii, który nie słyszał o Sherlocku Holmesie, genialnym detektywie obdarzonym niezwykłym zmysłem obserwacyjnym i umiejętnością beznamiętnej analizy faktów. Dzięki tym talentom odnosi same sukcesy, zaś jego sława zatacza coraz szersze kręgi. Może właśnie dlatego fakt, że zaginęły dwie kobiety jego życia, matka i siostra, jest dla niego tak wstrząsający. O swoich utrapieniach nie mówi nawet najlepszemu przyjacielowi, doktorowi Johnowi Watsonowi. Fakt, że ten po założeniu rodziny nie uczestniczy już w śledztwach Holmesa, skupiając się na karierze doktora nauk medycznych, ale w rzadkich chwilach spotkań widzi przygnębienie detektywa. Dlatego też postanawia udać się do jego konkurenta, naukowca perdytorysty, doktora Ragostina, by powierzyć mu odnalezienie Enoli Holmes. 

Adam Michejda "Pilny na tropie. Skarb getta"

Tytuł: Pilny na tropie. Skarb getta 

Autor: Adam Michejda 

Wydawnictwo: Oficyna 4eM 

Temat skarbów i ich poszukiwania ekscytuje wszystkich, niezależnie od wieku. Niezależnie od tego, czy mówimy bursztynowej komnacie, złotym pociągu czy starym pamiętniku znalezionym pomiędzy książkami w antykwariacie, już samo słowo „skarb” – niezależnie od jego wartości materialnej, rozpala wyobraźnię. Szczególnie, że za większością skarbów kryją się całe wieki historii, kryją się fantastyczne i wielce emocjonujące opowieści. 

Fakt, iż wciąż odkrywane są zaginione przedmioty z czasów II wojny światowej uprawdopodobnia możliwość napotkania kolejnych, szczególnie że wichry historii i sam przebieg wojny, masowych wywózek czy rabowań, stwarzał wiele możliwości, by cenne przedmioty ukryć. Mówi się o klejnotach chowanych przez ludność Żydowską, które miały służyć za zabezpieczenie po powrocie z piekła, o pociągach pełnych cennych obrazów czy złota ukrywanych przez Niemców w górach. Nie wszyscy dostali szansę, by po te cenne przedmioty powrócić, dlatego też – kto wie –być może wciąż czekają na odnalezienie. 

Melinda Leigh "Proś o wybaczenie"

Tytuł: Proś o wybaczenie 

Autor: Melinda Leigh 

Wydawnictwo EditioBlack (Helion) 

Zasada domniemania niewinności, to zapisana w Kodeks postępowania karnego zasada, według której każda osoba jest niewinna wobec przedstawianych jej zarzutów, dopóki wina nie zostanie jej udowodniona. Czy jednak rzeczywiście jest ona stosowana czy pozostaje zaledwie pustym zapisem? Niestety ludzie mają w swojej naturze pragnienie porządkowania rzeczywistości oraz szybkiej oceny, a co za tym idzie – wydawania wyroków. Do tego dochodzi jeszcze kwestia psychologii tłumu, bo przecież większość nie może się mylić. W efekcie często bywa tak, że nasza opinia jest już z góry przesądzona, podobnie jak kwestia winy czy też niewinności. 

Danka Braun "Gdzie jest Olga?"

Tytuł: Gdzie jest Olga? 

Autor: Danka Braun 

Wydawnictwo: Prozami 

Niekiedy życie potrafi robić naprawdę zaskakujące prezenty, które znacząco zmieniają jego bieg. Wystarczy jedna zła decyzja, by pociągnąć za sobą kolejne, wystarczy jeden nierozważny krok, by zniszczyć wszystko, co do tej pory budowaliśmy. 

Doskonale wie o tym prywatny detektyw Mirek Filer, mężczyzna ponad trzydziestoletni z syndromem Piotrusia Pana, który dla chwili przyjemności utracił kobietę swego życia. Teraz, w dość nieoczekiwanych dla siebie okolicznościach, został jedynym opiekunem swojej pięcioletniej córki, rezolutnej Niny. Jej matka, Dominika Domańska, jako morderczyni przebywa w więzieniu, oficjalnie zaś wyjechała do Ameryki. Choć tak naprawdę ta utrzymywana przez Mirka fikcja musi się kiedyś skończyć szczególnie, że dziewczynka czuje się porzucona przez matkę, zaś sama Dominika naciska, by ją „uśmiercił” i w ten sposób pomógł małej rozpocząć nowy rozdział w jej życiu, u boku ojca. 

Małgorzata Rogala "Cenny motyw"

Tytuł: Cenny motyw 

Autor: Małgorzata Rogala 

Wydawnictwo: Czwarta Strona 

„Diamenty są najlepszym przyjacielem kobiety” śpiewała Marilyn Monroe w 1953 roku w filmie „Mężczyźni wolą blondynki”. Z pewnością miała rację, choć tak naprawdę zbytnio ograniczyła ona temat biżuterii. Kobiety kochają bowiem błyskotki i nawet, jeśli nie gustują w drogich czy pełnych przepychu naszyjnikach, to potrafią docenić ich piękno oraz kunszt wykonania. Czy jednak biżuteria może być na tyle pożądania, cenna, że można dla niej zabić? 

Tim Weaver "To, co zostaje"

Tytuł: To, co zostaje 

Autor: Tim Weaver 

Wydawnictwo: Albatros 

Zwykle pogardliwie odnosimy się do funkcjonariuszy policji i wszelkich stróżów prawa, wątpiąc w ich kompetencje, dworując sobie z nich i odradzając dzieciom wybór takiej ścieżki kariery. Prawda jest jednak taka, że zarówno wśród policji, jak i przedstawicieli innych zawodów, są osoby bardziej lub mniej kompetentne, nie można jednak generalizować, nie można uogólniać. Historia daje bowiem przykłady wielu zaangażowanych w pracę funkcjonariuszy, którzy każdego dnia narażają swoje życie w obronie pokrzywdzonych i którzy zrobią wszystko, by dotrzeć do prawdy. Nawet wówczas, kiedy ta prawda może ich zniszczyć… 

G.K.Chesterton "Ojciec Brown. Księga wszystkich spraw"

Tytuł: Ojciec Brown. Księga wszystkich spraw 

Autor: G.K.Chesterton 

Wydawnictwo: Replika 

Ksiądz detektywem? Popularność serialu „Ojciec Mateusz” dowodzi, że taki połączenie jest nie tylko niezwykle intrygujące, ale i skuteczne. Któż bowiem lepiej zna ludzką, grzeszną naturę, kto spokojnej podejdzie do wszystkich wydarzeń, od kradzieży poczynając, na morderstwie skończywszy? Rodzimy ojciec Mateusz nie jest jednak jedynym, który dzięki swojej dociekliwości, przenikliwości, a także błyskotliwości, potrafi rozwikłać najbardziej nawet skomplikowaną sprawę kryminalną. 

Tim Weaver "Bardzo złe miejsce"

Tytuł: Bardzo złe miejsce

Autor: Tim Weaver

Wydawnictwo: Albatros

„Wyszłam za mąż, zaraz wracam / Może nawet jeszcze prędzej” - śpiewała Ewa Bem, przekonana zapewne o prawdziwości tych słów. Jednak, czy na pewno ci, którzy wychodzą – niekoniecznie za mąż – zawsze wracają? Statystyki policyjne wskazują na to, że nie zawsze tak jest, że bardzo często osoby uznane za zaginione wychodzą tylko na moment, do kiosku na rogu, odebrać dziecko z przedszkola czy kupić mleko w osiedlowym sklepie i … ślad po nich ginie.

Robert Dugoni "Na polanie wisielców"

Tytuł: Na polanie wisielców 

Autor: Robert Dugoni 

Wydawnictwo: Albatros 

Rozwój technologiczny i pojawienie się nowych metod, pozwalających ustalić fakty, które jeszcze lata temu były niemożliwe do ustalenia sprawiają, że w strukturach komend policji pojawiają się sekcje, zwane potocznie „Archiwum X”, które jednak niewiele mają wspólnego ze zjawiskami paranormalnymi. Zajmują się one niewyjaśnionymi zbrodniami sprzed lat, analizują sprawy kryminalne umorzone wobec niewykrycia sprawców, poszukują osób, które nigdy nie zostały odnalezione bądź też identyfikują zbrodnie kryjące się za ich zniknięciem. Na funkcjonariuszach nie ciąży presja czasu, a w swoich działach nie ograniczają się do klasycznych metod stosowanych przez śledczych - obok pracy stricte operacyjnej, korzystają z osiągnięć nauki i techniki, takich jak wariografu, kamery termowizyjny, georadary, współpracują też m. in. z profilerami, genetykami, psychologami, konsultują dane fakty z autorytetami różnych dziedzin nauki. 

David Baldacci "W pułapce pamięci"

Tytuł: W pułapce pamięci

Autor: David Baldacci

Wydawnictwo: Dolnośląskie 

Jakie to uczucie, nigdy niczego nie zapominać? jak można funkcjonować, kiedy życie zamienia się w kolory oraz cyfry atakujące umysł? Jak żyć, kiedy wciąż nie można wymazać z pamięci krwi żony na rękach i widoku zamordowanej córki? Na te pytania niestety odpowiedzi doskonale zna detektyw Amos Decker, sawant, obdarzony niezwykła pamięcią. Jako młody zawodnik sportowy uległ on wypadkowi, w wyniku którego doznał rozległego urazu głowy. Jego konsekwencją jest hipermnezja, czyli niemożność zapomnienia czegokolwiek. Na dodatek posiada umiejętność liczenia w kolorach, czas postrzega pod postacią obrazów, a jeśli dodać do tego niezwykłą inteligencję, powstaje idealny kandydat do pracy w policji. Decker, po nieudanej karierze sportowej wybrał właśnie tę drogę, przez niemal dziesięć lat prowadząc dochodzenia w sprawie największych przestępstw przeciwko obywatelom Burlington. Nigdy jednak nie sądził, że praca będzie miała taki wpływ na jego życie – że doprowadzi do jego upadku.

Tiffany Snow „Punkt zwrotny”

Tytuł: Punkt zwrotny

Autor: Tiffany Snow

Wydawnictwo:ARKADY

Ścieżki naszego życia pełne są kamieni milowych – decyzji lub wydarzeń, które znacząco wpłynęły na kolejne wybory, na nas samych bądź na ludzi z naszego otoczenia. Jednak czasami wystarczy zaledwie jedna decyzja, by zmienić przyszłość, by postawić nas w sytuacji, w której nigdy nie chcieliśmy się znaleźć bądź wciągnąć nas w wir wydarzeń o katastrofalnych skutkach. A wówczas każdy kolejny wybór wydaje się być gorszym, z każdym kolejnym coraz mocniej angażujemy się w toksyczne relacje bądź też w szkodliwe działania.

Nika Jaworowska-Duchlińska "Gang fałszywych Mikołajów"

Tytuł: Gang fałszywych Mikołajów

Autor: Nika Jaworowska-Duchlińska

Wydawnictwo: Widnokrąg 

Wiele lat temu wyobraźnię młodych odbiorców kultury rozpalał Inspektor Gadżet, nieco nierozgarnięty detektyw-cyborg z Interpolu, który niestrudzenie walczył z podstępnym Doktorem Klaufem, szefem organizacji sił ZŁA. Dziś, inspirację stanowi dla tych samych osób James Bond, słynny Agent 007, który pokonuje wszelkie przeszkody w walce ze złem. Prawda jest bowiem taka, że niezależnie od wieku, uwielbiamy wszelkie rodzaju śledztwa, kryminalne historie, co więcej – lubimy czuć się bohaterami i skrycie marzymy o tym, by choć raz zdemaskować groźnego przestępcę czy udaremnić kradzież.

George Rodson "Hiobowe wieści"

Tytuł: Hiobowe wieści

Autor: George Rodson

Wydawnictwo: Psychoskok

Nigdy nie zgadzałam się ze słowami Edgara Allana Poe, który twierdził, iż „tajemnice zmuszają do myślenia i dlatego szkodzą zdrowiu”. Sekrety bowiem mają to do siebie, że ekscytują, sprawiają, iż pragnąc je odkryć wzbijamy się na wyżyny kreatywności, nowe połączenia neuronów w naszym mózgu pojawiają się z wyjątkową systematycznością, osiągamy stan ducha, w którym „chce się nam chcieć”. Okazuje się jednak, że istnieją osobniki, na których tajemnice działają destrukcyjnie, zaś próba ich rozwikłania – nawet zakończona sukcesem – wiąże się z poważnymi konsekwencjami zdrowotnymi.

Być może ta negatywna właściwość tajemnic sprawia, że pomimo licznych sukcesów zawodowych, detektyw George Rodson z Houston, jest poważnie chory. Mężczyzna cierpi na nadciśnienie, ma chore nerki, wytrzeszcz oczu, zaparcia, tętniaka, a nawet guza mózgu – świadomość tych wszystkich problemów zdrowotnych trawi jego ciało niczym gorączka i nie pomaga nawet fakt, iż lekarze specjaliści nie potwierdzili żadnej z dolegliwości. Detektyw wie przecież lepiej i dlatego właśnie leczy się kolejnymi tabletkami z uporem, przypominającym lekomanię, zaś każda próba ograniczenia dawkowania, spotyka się u niego z agresją bądź wymyśleniem kolejnej choroby. Być może takie zachowanie, noszące znamiona hipochondrii i zdecydowanie nadające się do diagnozy nie byłoby tolerowane gdyby nie fakt, że Rodson jest jednym z najlepszych. Mimo iż nienawidzi on kontaktów z ludźmi, zaś jego introwertyzm zaczyna przeszkadzać w normalnym funkcjonowaniu, to tak naprawdę nie istnieje zagadka, której detektyw by nie rozwiązał. Właśnie dlatego, to jego osoba zostaje oddelegowana do wilgotnej Luizjany, gdzie powietrze przesiąknięte jest siarką, zaś ludzie są milczący i podejrzliwi. Książka „Hiobowe wieści”, opublikowana nakładem Wydawnictwa Psychoskok, jest właśnie krótką relacją ze śledztwa, w którym pewne jest tylko jedno – istnienie straszliwie okaleczonego ciała. Opowiadanie, utrzymane w konwencji czarnego kryminału, zachwyci wszystkich miłośników gatunku i wielbicieli zagadek, których pozornie nie da się rozwiązać. 

Śmierć Micheala Higgsa wydaje się nie obchodzić nikogo z członków lokalnej społeczności, a przynajmniej nie na tyle, żeby kogokolwiek skłonić do współpracy. Ciało zostało znalezione przez właściciela posesji na łodzi dryfującej po jeziorze, a jego stan w pierwszych minutach uniemożliwiał rozpoznanie denata. Pokryte krwią i błotem zwłoki po dokładnych oględzinach okazały się być ciałem miejscowego pijaczka ze skłonnością do przesiadywania w barach i podnoszenia ręki na żonę. Higgs został zabity nożem, a na jego ciele znajdowały się rany kłute brzucha i podbrzusza. Znacznie bardziej zagadkowym elementem, niż owe rany, jest wyryty na jego piersi znak, przypominający krzyż oraz ptasie pióro tkwiące pomiędzy palcami denata. Kto, w spokojnym przecież miasteczku, mógł dopuścić się tak potwornego mordu? Policja robi wszystko, by nie znaleźć sprawcy – ślady zbrodni są konsekwentnie zacierane, a istotne dla śledztwa ustalenia nie są przekazywane Rodsonowi. Każda próba prowadzenia przez niego działań kończy się natomiast porażką i surowym upomnieniem ze strony szeryfa Kennera.

Kiedy wydawać by się mogło, że śledztwo utknęło w martwym punkcie, zostaje znalezione kolejne ciało. Tym razem ofiarą jest młody chłopak, podejrzany o morderstwo Higgsa. On również zostaje zabity ciosami w brzuch i podbrzusze, a na jego piersi widnieje krwawy znak. Tyle tylko, że zamiast piórka w dłoni, będącego niewątpliwie rodzajem wskazówki, to ciało zostało ogolone na łyso. 

Co łączy, oprócz metody działania sprawcy, te zbrodnie? Dlaczego sposób morderstwa wydaje się być nawiązaniem do biblijnych przypowieści i czy ten trop, podjęty przez Rodsona, przyniesie jakiekolwiek rezultaty? Na te wszystkie pytania odpowiedzieć może lektura pasjonującej książki „Hiobowe wieści”, która otula nas mroczną atmosferą Luizjany, przeraża tajemniczością i świadomością, iż okoliczni mieszkańcy najprawdopodobniej znają tożsamość mordercy. Relacja z prowadzonego śledztwa jest prowadzona w pierwszej osobie, co nie tylko daje nam możliwość bezpośredniego poznania detektywa, ale i sprawia, iż czujemy się częścią tej sprawy, zaczynamy rozumieć przeszkody, z którym Rodson musi się mierzyć, niemal fizycznie czujemy smród unoszący się w powietrzu i bagienną wilgoć. Sama konstrukcja bohatera – genialnego analityka, a przy tym człowieka słabego, pełnego ułomności, jest prawdziwym majstersztykiem. To właśnie sprawia, że opowieść możemy uznać za wyjątkową, zaś jej konstrukcja, klimat, jaki udało się stworzyć oraz kreacja postaci powinny stać się wzorem, na którym rzesze pisarzy kryminałów mogą się uczyć.

Pierre Lemaitre „Koronkowa robota”

Tytuł: Koronkowa robota

Autor: Pierre Lemaitre

Wydawnictwo: MUZA SA

„(…) Napisałem książkę o najpiękniejszej zbrodni … wcześniej popełniwszy zbrodnie z najpiękniejszych książek” - te słowa, choć makabryczne w swej wymowie, stanowią dowód na wielkość literatury. Ileż to razy w swoim życiu powielaliśmy schematy zastosowane w książkach. Ileż to razy pragnęliśmy się znaleźć na miejscu bohatera. To właśnie sugestywność powieści, pragnienie odwzorowania losów literackich postaci, nieustanne powracanie do niektórych tytułów, świadczy o ich wielkości. Chyba każdy gatunek literacki ma pewien kanon literacki, pewien zestaw pozycji chętnie czytanych, pozycji, które nie tracą nic na świeżości i aktualności. Tak też jest w przypadku kryminałów – któż z nas nie zna takich mrocznych tytułów, jak American Psycho, Milczenie owiec, Noc w bibliotece czy trylogia Millenium?

Niestety, są wśród nas jednostki, których uwielbienie do mrocznych i spływających krwią tekstów, zawierających prawdziwie detektywistyczne łamigłówki, nie kończy się na ich wielokrotnej lekturze. Są wśród nas jednostki, które w swojej zdeprawowanej, chorej psychice, mają poczucie swego rodzaju misji, motywuje ich pragnienie odtworzenia dzieła mistrzów. Czy tak właśnie dzieje się w zatrważającej, ociekającej krwią i przerażającej stopniem człowieczego wynaturzenia książce „Koronkowa robota”? Już sam tytuł, w połączeniu ze świadomością, że mamy do czynienia z makabrycznymi zbrodniami budzi niepokój, a to dopiero wstęp, równie mocny jak sugestywna okładka. Nic nie jest jednak w stanie nas przygotować na to, co tak naprawdę Pierre Lemaitre nam proponuje. Opublikowana nakładem wydawnictwa MUZA SA książka sama ma szanse stać się klasykiem gatunku, bowiem stanowi interesującą kompilację wszystkich elementów, które składają się na literacki sukces.

Po raz kolejny spotykamy Camille Verhoevena, komisarza paryskiej policji, członka Brygady Kryminalnej, znanego miłośnikom kryminałów z takich pozycji, jak „Alex” i „Ofiara”. Ten oryginalny przedstawiciel władzy, słynący ze swojego niskiego wzrostu (metr czterdzieści pięć) i miłości do sztuki pięknej, tym razem będzie musiał stawić czoła godnemu siebie przeciwnikowi. Przeciwnikowi oczytanemu, który za cel postawił sobie wierne odtwarzanie scen morderstw, obecnych na kartach wielkich dzieł literackich. Nie jest to zatem miłośnik Erato czy Euterpe, bliżej mu raczej do Aresa, choć bez wątpienia powinien być uważany po prostu za psychopatycznego mordercę. Za mordercę genialnego, który nie szczędzi czasu i środków finansowych, z pietyzmem reżyserując swoje małe przedstawienia.

Mamy zatem dwie zmasakrowane kobiety, pokryte ekskrementami, z narządami wypalonymi kwasem, odciętymi głowami, ciałami częściowo odartymi ze skóry i napisem wypisanym na ścianie krwią jednej z ofiar „Wróciłem”. Ta makabryczna zbrodnia, ma swój literacki pierwowzór w jednej z kultowych powieści, podobnie zresztą, jak morderstwo popełnione kilka miesięcy wcześniej. Wówczas, na wysypisku śmieci, znaleziono przepołowione zwłoki kobiety z połamanymi kijem bejsbolowym nogami. Elementem łączącym te sprawy jest nie tylko książka, ale również odcisk palca mordercy, wykonany pieczątką z tuszem, swego rodzaju podpis zwyrodniałego mordercy. Wszystko wskazuje na to, że zbrodnie te nie są ani pierwsze, ani – co najgorsze – ostatnie. Zaczyna się szaleńczy wyścig z czasem, nigdy bowiem nie wiadomo, kiedy morderca uderzy znowu.

Camille jak zwykle poświęca się sprawie bez reszty, odkrywając sposób działania mordercy oraz kolejne sprawy, których modus operandi jest zbieżny ze sposobem działania w prowadzonych przez niego śledztwach. Cierpi na tym jego ciężarna żona, dla której zupełnie nie ma czasu, choć wydawać by się mogło, że jest zaledwie o krok od wykrycia sprawcy i ten koszmar wkrótce się skończy. Tyle tylko, że sprawca jest od niego szybszy – planował przecież swoje zbrodnie miesiącami, a nawet latami. Camille drogo zapłaci za swoje poświęcenie i zaangażowanie, zapłaci tym, co dla niego najcenniejsze …

W przypadku tego typu powieści, autorzy powinni umieszczać ostrzeżenie dla osób o niskim progu odporności na okropieństwa, które w swym zezwierzęceniu może wyrządzić człowiekowi człowiek. „Koronkowa robota” to chyba najbardziej krwawa powieść autora, ale też i najlepsza. Nie ma tu miejsca na brak koncentracji, Lemaire zapewnia sobie pełną uwagę, zwodząc nas, naprowadzając na błędne tropy, zmuszając do podróży po fabułach takich pozycji, jak American Psycho, Czarna Dalia czy Roseanna. Doskonale skonstruowana akcja, przyciągający uwagę bohaterowie, plastyczny język, który przenosi nas wręcz na miejsce zbrodni – wszystko to świadczy o wielkości tej powieści. Powieści, której wróżę wieki sukces. Powieści ponadczasowej, która – mam taką nadzieję – nikogo nie zainspiruje do naśladownictwa.