Valerie Keogh "Fatalne kłamstwo"

Tytuł: Fatalne kłamstwo

Autor: Valerie Keogh

Wydawnictwo: MUZA SA

Niekiedy wydaje nam się, że znamy dobrze drugiego człowieka, ale to tylko pozory. Nieważne ile lat jesteśmy razem, jakie łączą nas relacje, ile razem przeszliśmy i jakie przeszkody pokonaliśmy. Co więcej, nie możemy być pewni nawet tego, że znamy samego siebie, bowiem w obliczu pewnych sytuacji, kryzysowych, traumatycznych, podejmujemy wybory, których w innych warunkach byśmy nie podjęli. Jesteśmy też zdolni do kłamstwa, nawet jeśli zwykle nim gardzimy, możemy posunąć się nawet do przemocy fizycznej, nawet jeśli normalnie jesteśmy łagodni, jak baranki.

Natalia Hofman "Jak wykryć kłamstwo. Profilerka, Natalia Hofman radzi, jak widzieć więcej niż inni"

Tytuł: Jak wykryć kłamstwo. Profilerka, Natalia Hofman radzi, jak widzieć więcej niż inni 

Autor: Natalia Hofman 

Wydawnictwo: Znak 

Czy patrzenie w bok lub drapanie się po nosie to oznaki kłamstwa? Czy kiedy ktoś zakłada ręce na piersiach to rzeczywiście znaczy, że jest wycofany i zupełnie nie jest zainteresowany tym, co mamy do powiedzenia? Czy jeśli ktoś na nasze pytania odpowiada ogólnikami lub sprawia wrażenie zdenerwowanego można założyć, że kłamie? Te pytania powinniśmy zadawać sobie każdego dnia, bowiem umiejętność rozpoznania kłamstwa (i kłamcy) jest niezwykle przydatna, zarówno w życiu prywatnym, jak i zawodowym. Co prawda nie chodzi o to, by podejrzewać każdego, by wpatrywać się zarówno w partnera/partnerkę, jak i współpracowników czy klientów szukając najmniejszych nawet oznak sugerujących kłamstwo, ale o to, by uwrażliwić się na pewne zachowania, a właściwie pewne ich spektrum, bowiem te pojedyncze mogą nas mylić i sugerować coś zupełnie innego. 

Philip Houston, Michael Floyd oraz Susan Carnicero „Poznaj prawdę”

Tytuł: Poznaj prawdę. Agenci CIA zdradzą ci, jak przekonać każdego, by powiedział wszystko

Autorzy: Philip Houston, Michael Floyd oraz Susan Carnicero

Wydawnictwo: SQN

Czy zastanawiałeś się kiedyś, dlaczego niektórzy ludzie sprawiają, że po kilku minutach znajomości mamy ochotę opowiedzieć im wszystko o sobie? W jaki sposób telemarketerzy wciągają nas w rozmowę i nawet się nie opamiętujemy, kiedy opowiadamy im o swojej sytuacji życiowej, a także dochodzimy do wniosku, że koniecznie musimy posiadać oferowanych przez nich produkt. Nawet jeśli w kontekście swojej osoby nigdy nie rozpatrywałeś tych kwestii, to z pewnością choć raz przeszło ci przez myśl, że oglądane na ekranach kin czy telewizorów przesłuchania różnią się od siebie, a w trakcie niektórych z nich, podejrzani są w stanie już po kilku pytaniach gotowi przyznać się do zarzucanych im czynów i dokładnie opisać, w jaki sposób popełnili przestępstwo. 

Tom Phillips "Prawda. Krótka historia wciskania kitu"

Tytuł: Prawda. Krótka historia wciskania kitu

Autor: Tom Phillips

Wydawnictwo: Albatros

Cenzura, manipulowanie informacjami, albo wręcz kłamstwo – wszystko to znamy i doskonale zdajemy sobie sprawę z tego, że media rozpowszechniają wiele informacji dalekich od prawdy. Dzieje się tak między innymi dlatego, że „chwytliwe” tytuły i tematy zwiększają oglądalność, a zawsze można coś dodać, podgrzać atmosferę niedopowiedzeniami czy pokazać to, co ktoś chce skrzętnie ukryć. Ale nie tylko media kłamią – ta spirala nieprawdziwych informacji nakręca się już u źródeł. Kłamią politycy, lekarze, naukowcy, kłamią nasi przełożeni, a wreszcie … kłamiemy my sami. I choć część naszych kłamstw nazywamy „białymi”, choć niekiedy przekazujemy fałszywą informację w dobrej wierze, to jednak – niezależnie od naszych pobudek i rodzaju przekazywanego kłamstwa – jego struktura pozostaje taka sama. 

E.G.Scott "Nic o mnie nie wiesz"

Tytuł: Nic o mnie nie wiesz

Autor: E.G.Scott

Wydawnictwo: MUZA

Czy można być z kimś w związku przez wiele lat i nie znać prawdziwego oblicza tej osoby? Czy można zasypiać i budzić się koło praktycznie obcego człowieka łudząc się, że możemy mu zaufać, że on poświęci się dla nas w równym stopniu, jak my się dla niego poświęcamy? Okazuje się, że nie do końca i zawsze warto być ostrożnym oraz świadomym tego, że w żaden sposób nie mamy ani pełnego wpływu, ani kontroli nad drugą osobą. 

Kim Edwards "Córka opiekuna wspomnień"

Tytuł: Córka opiekuna wspomnień 

Autor: Kim Edwards 

Wydawnictwo: Replika 

Dziecko z zespołem Downa rodzi się średnio raz na 600 urodzeń, a ryzyko przyjścia takiego dziecka na świat rośnie wraz z wiekiem matki – jest to związane z procesem naturalnego starzenia się komórek jajowych. Dla większości rodziców taka diagnoza, często jeszcze na etapie życia płodowego dziecka, oznacza koniec pięknych marzeń i całkowita zmianę myślenia. Wiele par decyduje się wówczas na przerwanie ciąży, bądź też – jeśli dziecko się już urodzi – na oddanie go do ośrodka. Są jednak tacy, którzy podejmują się wychowania dziecka, które tak jak i zdrowe dzieci, najbardziej potrzebuje miłości. Tymczasem dodatkowy chromosom staje się jego przekleństwem, nierzadko przyczyną odrzucenia przez ojca i / lub matkę, a także społeczeństwo. 

Edyta Świętek "Cienie przeszłości"

Tytuł: Cienie przeszłości 

Auto: Edyta Świętek 

Wydawnictwo: Replika 

„Człowiek żyje dzięki właściwej sobie umiejętności zapomnienia. Pamięć zawsze gotowa jest pozbyć się tego, co złe, i zachować tylko to, co dobre.” – pisał Warłam Szałamow, a słowa te doskonale odzwierciedlają sytuację utraty pamięci na skutek traumatycznych wydarzeń. Dla osób, które straciły pamięć o przeszłości, to czasami prawdziwe wybawienie, które pozwala im rozpocząć nowy rozdział w życiu, ale i źródło nieustannych frustracji. Nie wiedzą, jak się nazywają, nie pamiętają swojej rodziny, przyjaciół, nie są w stanie określić swoich upodobań, nie wiedza nawet, jakimi są ludźmi. Dlatego też, mimo tego, co mogą odkryć, usilnie starają się oni złożyć przeszłość z fragmentów wspomnień czy pozyskanych informacji. Zdarza się jednak, że prawda, którą odkrywają o sobie samym, jest tak wstrząsająca, że lepsza byłaby ta niewiedza. 

Whitney G. "Domniemanie niewinności. Prawo miłości"

Tytuł: Domniemanie niewinności. Prawo miłości

Autor: Whitney G.

Wydawnictwo: Kobiece

Ich związek zaczął się od kłamstwa, kiedy to na portalu dla prawników udawali kogoś, kim nie są. Andrew był Thoreau, zaś Aubrey była Allyssą, prawniczką, choć tak naprawdę dopiero studiowała prawo. Traf chciał, że los zetknął ich ze sobą, a na dodatek kłamstwo wyszło na jaw w najbardziej zaskakujący sposób, kiedy to Aubrey starała się o staż w jego kancelarii. Mimo tego, on wiedział, że ją pragnie. Nigdy nie udawał, że za stoi za tym coś więcej, niż tylko pożądanie, zresztą jego zasada „jednej nocy” była powszechnie znana. Mimo tego sam wpadł w swoją pułapkę. 

Whitney G. "Domniemanie niewinności. Oskarżyciel"

Tytuł: Domniemanie niewinności. Oskarżyciel

Autor: Whitney G.

Wydawnictwo: Kobiece

„A kłamstwo jest lepkie, nie sposób się go pozbyć, brudzi wszystko wokół i brudzi twoje sumienie” – pisała Małgorzata Musierowicz, słowa te są zaś najlepszym podsumowaniem tego, czym kłamstwo tak naprawdę jest i jakie konsekwencje za sobą pociąga. Mimo wszystko kłamiemy i to nie tylko wówczas, kiedy ważą się nasze losy, kiedy kłamstwo ma być naszą obroną, czy też wówczas, kiedy chcemy coś uzyskać. Niekiedy bywa tak, że kłamstwo staje się nawykiem, naturalnym odruchem bądź też, raz wypowiedziane, zaczyna żyć swoim życiem i trzeba nie lada odwagi, by z tego kłamstwa się wycofać. 

Nora Roberts "Kłamca"

Tytuł: Kłamca

Autor: Nora Roberts

Wydawnictwo: Edipresse

„Kłamstwo jest jak królik - rodzi mnóstwo małych kłamstw” – pisała Magdalena Samozwaniec, życie zaś wielokrotnie potwierdziło prawdziwość tych słów. O tym, jak daleko mogą sięgać macki kłamstwa i jak późno zwykle się o tym przekonujemy, wie już zapewne mnóstwo osób. W tym kobiety, które przed lata żyły u boku mężczyzn, mężów i partnerów, nie będąc świadome zdrad i skali kłamstw. Często to przypadek sprawia, że dowiadujemy się o kochankach, nieślubnych dzieciach, karcianych długach, a to dopiero początek długiej listy zaskakujących prawd, których nie byliśmy świadomi. 

Joanna Opiat-Bojarska "Gra pozorów"

Tytuł: Gra pozorów

Autor: Joanna Opiat-Bojarska

Wydawnictwo: Czwarta Strona

„Człowiek żyje dzięki właściwej sobie umiejętności zapomnienia. Pamięć zawsze gotowa jest pozbyć się tego, co złe, i zachować tylko to, co dobre” – pisał Warłam Szałamow, rosyjski prozaik i poeta. O tym, jak wielkim darem może być zdolność zapominania wiedzą wszyscy, którzy doświadczyli traumy, którzy stali się świadkami lub bezpośrednim uczestnikami wydarzeń, o których lepiej jest nie pamiętać. Są jednak sytuacje, w których niepamięć jest przekleństwem, nie pozwala bowiem dociec prawdy, zostawia nas z bolesnym uczuciem pustki, świadomość luki w życiorysie staje się poważnym obciążeniem, a próby przypomnienia wiążą się z dużym wydatkiem energii.

Diane Chamberlain "Kłamstwa"

Tytuł: Kłamstwa

Autor: Diane Chamberlain

Wydawnictwo: Prószyński i S-ka

„Najważniejsze jest, by gdzieś istniało to, czym się żyło: i zwyczaje, i święta rodzinne. I dom pełen wspomnień. Najważniejsze jest, by żyć dla powrotu” – pisał Antoine de Saint-Exupéry, a o prawdziwości tych słów zaświadczy każdy, kto choć raz oddalony od domu przeżywał tęsknotę lub ten, który z różnych względów, nie ma już do czego wracać. Wraz z upływem lat coraz bardziej tęsknimy za naszym gniazdem, za stałymi elementami wyznaczającymi porządek dnia czy celebrowania świąt. Czasami nawet pragniemy najmniejszego nawet przejawu tej „normalności” znanej nam z dzieciństwa, wygodnego fotela i obecności bliskich.

Hubert Jarzębowski "Carolus Victor"

Tytuł: Carolus Victor

Autor: Hubert Jarzębowski

Wydawnictwo: Stapis

„Każdy dureń potrafi mówić prawdę, ale zręczne kłamstwo wymaga niejakiej wprawy” – twierdził Samuel Butler, zaś wszyscy mistrzowie manipulacji i Metody K zapewne potwierdzą prawdziwość tych słów. Zapytacie – a cóż to takiego ta Metoda K? To właśnie to zręczne kłamstwo, sprytna mistyfikacja, która wymaga dużej dozy pomysłowości, talentu, odwagi, a także pewnej buńczuczności. Kłamać bowiem może każdy, ale stosowanie Metody K to już prawdziwa sztuka, choć niekiedy może to być pomysł prosty w swej istocie i wykonaniu. Prosty, ale daleki od banału, przynoszący wymierne zyski …

William Lashner "Z krwi i kości"

Tytuł: Z krwi i kości

Autor: William Lashner

„Czym w końcu jest kłamstwo? Prawdą w masce” – pisał George Byron, doskonale oddając nie tylko naturę kłamstwa, ale i prawdy. Prawda bowiem bywa złudna, niekiedy leży blisko granicy kłamstwem, niekiedy prawdą jest nie to, co widzimy, ale to, co czujemy. Tysiące ludzi specjalizują się w temacie kłamstwa i prawdy, poczynając od psychologów, na funkcjonariuszach policji skończywszy. Jednak nasz mózg, który lubi być oszukiwany, a co więcej – sam oszukuje, nie zawsze wysyła nam ostrzegawcze sygnały, nie sprawdza się, jako swego rodzaju detektor kłamstwa.

Jak zatem poznać, kto kłamie, a to mówi prawdę? Ile odcieni ma prawda? Dlaczego ludzi posługują się kłamstwem? Na te wszystkie pytania możemy pośrednio znaleźć odpowiedź w porywającej powieści „Z krwi i kości”, autorstwa Williama Lashnera. Opublikowana nakładem wydawnictwa MUZA SA książka, to prawdziwa gratka dla wszystkich fanów thrillerów, w tym thrillerów prawniczych, a także zwolenników sensacyjnych opowieści z prawem i porządkiem w tle.

Autor przedstawia nam Kyle`a Byrne`a, dwunastolatka, w tragicznym dla niego momencie życia. Na zawał serca umiera jego ojciec, znany filadelfijski prawnik, a uczestnictwo w jego pochówku determinuje przyszłe życie chłopca. Okazuje się bowiem, że Kyle jest tak naprawdę synem z nieprawego łoża, kolokwialnie mówiąc – bękartem, zaś szanowany Liam Byrne tak naprawdę nigdy nie poślubił matki chłopca. Dlatego też Kyle zostaje wyproszony z pogrzebu przez wspólnika ojca, Laszko Totha, a to wspomnienie prześladować go będzie przez długie lata…

Mimo upływu czasu Kyle nie może zapomnieć o ojcu. Nigdy nie był z nim związany emocjonalnie, ale wystarczył mu sam fakt jego istnienia. Teraz, kiedy został na świecie sam (nie licząc wujka alkoholika), tym bardziej szuka oparcia w ojcu. Co więcej – notorycznie miewa przeświadczenie, że ojciec go obserwuje, doszukując się podobieństwa do Liama w sylwetkach przypadkowych osób. Sytuacji nie poprawia też styl życia, które Kyle prowadzi. Nigdy nie można na nim polegać, ima się dorywczych zajęć, nie może nawet utrzymać posady barmana w lokalu prowadzonym przez swojego przyjaciela. Z powoduj zadłużenia stracił rodzinny dom i gdyby nie życzliwość przyjaciółki, spałby pod mostem.

Dopiero wiadomość o śmierci Laszko Totha, zamordowanego w swojej kancelarii, przerywa tę stagnację. Chłopak zostaje wciągnięty w rozgrywki, w których stawką jest jego życie. Tajemnicza teczka, o którą dopomina się niejaki pan O`Malley, a właściwie Robert Spangler, okazuje się nieść ze sobą informacje, za które warto zabić. Stawka jest wysoka, bowiem afera sięga senatorskiego stołka i dotyczy przyszłego kandydata na prezydenta. Czy Kyle będzie w stanie odnaleźć zaginione akta? Czy uda mu się powiązać śmierć Liama i Laszko? Jaka jeszcze tajemnica kryje się za tą sprawą?

„Z krwi i kości” Lashnera, odsłania przed nami brudne sekrety ludzi na szczeblach władzy, zastawia na nas pułapki i wodzi bocznymi drogami. Dlatego tkwimy w nieustannym oczekiwaniu na trop, który przywiedzie nas ku prawdzie, dostarczy wskazówek do rozwiązania zagadki.  Mimo iż styl autora nie do końca mi odpowiada, to docenić należy zarówno porywającą fabułę, jak i kreacje bohaterów, niezwykle skomplikowanych, targanych sprzecznymi emocjami, podejmujących zaskakujące decyzje. To wszystko sprawia, że lekturę kończymy z wypiekami na policzkach wątpiąc w prawdę, a właściwie dostrzegając jej złudny charakter.

Sara Shepard „Pretty Little Liars. Kłamczuchy”

Tytuł: Pretty Little Liars. Kłamczuchy

Autor:  Sara Shepard

Wydawnictwo: Otwarte

Seneka Młodszy twierdził, że „lepiej poszukać sobie nowego przyjaciela, niż płakać po dawnym”. Choć wiele osób, które miały szczęście posiadać wspaniałego przyjaciela, stanowiącego wsparcie zarówno w zdrowiu i chorobie, potrafiącego dzielić z nami nie tylko smutki, ale i radości, zapewne nie mogliby zgodzić się z tym stwierdzeniem. Czasami bywa jednak tak, że przyjaźń jest tylko pretekstem, drogą do realizacji innych celów. Kierując się ukrytymi motywami taki „przyjaciel” trwa u naszego boku po to, by dodawać sił sobie, by czerpać korzyści, by przejąć nad nami władzę. Wówczas, rada Seneki jest jak najbardziej aktualna i, co więcej, pozwoli nam uchronić się przed wieloma pseudo-przyjaciółmi, którzy prędzej czy później mogą nas skrzywdzić, zadając cios prosto w plecy.

Czy właśnie taka sytuacja miała miejsce w Rosewood w stanie Pensylwania? Wydawać by się mogło, że słodkie nastolatki pochodzące z dobrych domów, osiągające ponadprzeciętne wyniki w szkole, mogą połączyć się więzami przyjaźni do grobowej deski. Co bowiem mogłoby zniszczyć łączące ich relacje? Chłopak, w którym wszystkie się zakochają? Sukienka, którą chcą mieć wszystkie? A może … tajemnica? W „Pretty Little Liars. Kłamczuchy” Sary Shepard, znajdziemy wszystkie te rzeczy. Opublikowana nakładem wydawnictwa Otwarte powieść zabiera nas w świat nastolatek z prywatnej szkoły, który wcale nie jest tak cukierkowy i niewinny, jakby się mogło wydawać. Intrygi, złośliwości, alkohol, kradzieże, romanse – to wszystko jest częścią codzienności uczennic, które starają się rekompensować sobie różne braki nie zawsze etycznymi czy dozwolonymi metodami.

Aria Montgomery, Emily Fields, Spencer Hastings, Hanna Martin i Alison DiLaurentis zaprzyjaźniły się podczas charytatywnej pracy, polegającej na rozwożeniu posiłków dla biednych. Praca, do której zgłosili je rodzice, stała się miejscem, w którym zrodziła się wspaniała przyjaźń, choć jak się później okazuje przyjaźń podszyta fałszem, złośliwościami i egoizmem. Wśród nich to Alison była prowodyrem, ona była tą, którą się kochało i którą się nienawidziło. Jej słowa potrafiły ranić boleśnie, a jednocześnie żadna z nich nie wyobrażała sobie bez niej życia. Siłę ich przyjaźni wzmocniła dodatkowo tajemnica, choć ta – przynajmniej w pierwszym tomie – nie wychodzi na jaw.

Życie dziewczyn zmienia się diametralnie z chwilą zniknięcia Alison. Mimo trwającego wiele miesięcy dochodzenia nie udaje się ustalić żadnej wersji prawdopodobnych zdarzeń, pewne jest tylko jedno – wraz z odejściem tej najpopularniejszej dziewczyny w szkole skończył się pewien etap dla przyjaciółek, które z każdym dniem oddalają się od siebie, by po trzech latach od tragicznych wydarzeń zdawkowo się pozdrawiać.

Wszystko zmienia się wraz z nadejściem wiadomości tekstowej, nadanej przez tajemniczą osobę podpisującą się jako „A”. Wkrótce niepokojące sms-y zaczynają dostawać wszystkie dziewczyny z grona dawnych towarzyszek Alison, zaś każda z wiadomości kryje w sobie sekret, o którym nie wie nikt oprócz samej zainteresowanej, bądź też zaginionej dziewczyny. Czy to możliwe, że Alison żyje? Że to ona jest autorką tych wiadomości? Rozgrywające się wydarzenia sprawiają, że teoria ta zostaje obalona, zaś same dziewczyny popadają w coraz większą paranoję, czując się obserwowane i oceniane. Kto jest ich sędzią i katem? O tym przekonacie się czytając „Kłamczuchy” Sary Shepard. Choć jestem przekonana, że większość czytelniczek widziała już serial nakręcony na podstawie książki, to warto jednak po nią sięgnąć, by poczuć specyficzny klimat mrocznej tajemnicy, kryjący się pomiędzy stronami oraz atmosferę zagrożenia – wszak A. może być każdy! Tylko uwaga – lojalnie uprzedzam, że w przypadku „Pretty Little Liars” lektura nie skończy się na jednej części, zaś o książkę boje będzie toczyć matka z córką, siostra z siostra oraz … przyjaciółka z przyjaciółką!

Jolanta Kwiatkowska "Przewrotność dobra"

Tytuł: Przewrotność dobra

Autorka: Jolanta Kwiatkowska

Wydawnictwo: Dobra Literatura

Za górami, za lasami, choć tak naprawdę wcale niedaleko, żyła sobie Calineczka. Mała dziewczynka, które całe życie pragnęła być dobra. Mała dziewczynka zdana tylko na siebie .. Wbrew pozorom to nie kolejna wersja bajki Andersena, ale opowieść o prozie życia, o jego brutalności i o ludziach, którzy zakładają maski. To także opowieść o dziewczynie, która grę pozorów doprowadziła do perfekcji, zostawiając czytelnika z pytaniem, czy była kiedykolwiek szczęśliwa.
Jolanta Kwiatkowska, autorka znana z takich powieści jak „Jesienny koktajl” czy „Kod emocji”, jest specjalistką od obserwacji rzeczywistości, zaś w portretowaniu ludzkich zachowań osiągnęła mistrzostwo. W jej książkach nie ma kolorowych fajerwerków, na życie nie patrzy się przez różowe okulary, zaś zakończenie nigdy nie jest oczywiste i jednoznaczne. Sięgając po kolejne pozycje możemy być pewni, że spotkamy w nich ludzi takich jak my: z problemami, dręczonych rozterkami czy dotkniętych wyjątkowym cierpieniem. Daleko autorce do snucia pesymistycznych wizji upadku społeczeństwa i wszelkich wartości – ona po prostu przelewa na papier to co widzi dookoła, bez przewiązywania brudów jedwabną kokardą, bez kamuflowania brutalnej prawdy. Nie inaczej jest w przypadku książki „Przewrotność dobra”, powieści na równi wstrząsającej co przerażającej, która zmusza nas do zastanowienia się, czy i my, w imię dobra nie przybieramy masek, czy nie interpretujemy pojęć zgodnie z źle pojętym kodeksem moralnym.
W powieści Calineczka ma na imię Dorota. Jest i Dorotka-idiotka, choć tak naprawdę to jedna i ta sama osoba, której dzieciństwo pełne było manipulacji i psychicznej przemocy. Jej nauczycielami w trudnej szkole życia byli rodzice, a także egoistyczny brat z zadatkami na psychopatę. Nie mogła trafić lepiej, bowiem przy ich boku osiągnęła mistrzostwo w byciu dobrą, uległą i skromną. Późniejsze lata stanowiły pokłosie tej edukacji, choć mimo wolności Dorotka-idiotka nie spoczęła na laurach. „Co robisz dziś, wpłynie na to, co zdarzy się jutro. To, co dla jednego dobre, dla innego może być złe (…) Musisz się nauczyć wybierać pomiędzy dużym złem i małym dobrem. Jeśli chcesz nauczyć się kierować swoim życiem, masz tylko taki wybór” – jak mantrę powtarza dorastając i przygotowując się rok po roku do odegrania swej największej roli – roli królowej.
„Chcę być dobra. Chcę dostąpić koronacji. Chce być mistrzem” – mówi, jednak zanim to nastąpi Dorota ukończy szkołę i jako chemik analityk rozpocznie pierwsza pracę. To tutaj, na deskach teatru prawdziwego życia, rozpocznie swój występ, ucząc się i dążąc do biegłości we wszystkim co robi – również w manipulacji. Opieka nad panią Eleonorą – matką swojego przełożonego, kłamstwa powtarzane dzień po dniu tak długo, że stały się niemal prawdą i gra, która Dorota prowadzi z otoczeniem stanowią środek do celu i zaledwie przystanek przed jej nieograniczonymi ambicjami. Pozy, jakie przybiera Dorota, maski jakie zakłada (wspaniałej opiekunki, siostry, pracownicy, koleżanki, a wreszcie kochanki i „żony”) sprawiają, że pogrąża się coraz bardziej, zaś granice pomiędzy dobrem a złem zacierają się, o ile istnieją racjonalne przesłanki dla określonego zachowania. W pewnym momencie odniosłam wrażenie, że Dorota nie wie już naprawdę kim jest i jak być sobą, zaś chęć pozbycia się czy ukarania Dorotki-idiotki jest tak dojmująca, że nie pozwala Dorocie nawiązać przyjacielskich relacji nawet z uroczą parą spotkaną podczas jednej z wycieczek. Adam i Ewa odegrają zresztą niebagatelną rolę w jej przedstawieniu, podobnie jak wszystkie napotkane osoby, które widząc w niej anioła, nie dostrzegają zepsutej duszy.
Kwiatkowska bynajmniej nie ocenia zachowania Doroty, czasami tylko sama bohaterka karci swoje alter ego za chwilę słabości. Lektura „Przewrotności dobra” nie ma na celu wydania wyroku na dziewczynę – wszak czy można karać za dobro? To raczej bodziec do filozoficznych przemyśleń i do pogrążenia się w świecie Doroty, który tak naprawdę jest światem każdego z nas. Zastosowana przez autorkę konstrukcja tekstu (mamy wreszcie prawdziwą bajkę o Calineczce), fragmenty e-maili i ich rozwinięcia potęgują jeszcze wrażenie realizmu sytuacyjnego oraz przekonanie, że świat pełen jest ludzi pokroju Doroty. Czy tak jest naprawdę? Czy dobro rzeczywiście musi być przewrotne?

Recenzja została także umieszczona na stronie Granice.pl