Jacek Masłowski, Magdalena Adaszewska "Syndrom tatusia"

Tytuł: Syndrom tatusia

Autor: Jacek Masłowski, Magdalena Adaszewska

Wydawnictwo: Prószyński i S-ka

„Daddy issues” – w popkulturze to pojęcie stało się synonimem żartu, często o zabarwieniu seksualnym. Kobieta z „syndromem tatusia” to ktoś, kto rzekomo ma kłopot z bliskością, szuka starszych mężczyzn, jest „zbyt emocjonalny”. W ten sposób realne zranienia i dramaty zostają spłycone, zbanalizowane, zamienione w etykietkę. Ale pod tym skrótem myślowym kryje się rzeczywistość daleka od śmiechu – to ból dziecka, które nie otrzymało od ojca tego, czego potrzebowało najbardziej: obecności, akceptacji, czułości i poczucia bezpieczeństwa.

Gilles Diederichs "100 zabaw z tatą"

Tytuł: 100 zabaw z tatą 

Autor: Gilles Diederichs 

Wydawnictwo: Jedność 

Zabawa, jako jeden z rodzajów aktywności dziecka, stawała się wielokrotnie przedmiotem badań psychologów. Potwierdziły one, że zabawa ma niebagatelne znaczenie dla rozwoju dziecka, ściśle jest z nim powiązana. Mimo iż przez pewien czas uważano, że o powstaniu zabawy można mówić dopiero wówczas, kiedy ukształtują się podstawowe sensoryczno-motoryczne koordynacje, stwarzające możliwość manipulowania i działań z przedmiotami, to obecnie tak naprawdę można się bawić z dzieckiem od pierwszych dni życia, śmiało używając tego terminu na określenie wszelkich aktywności, pomagających budować więź z maluchem, dających mu poczucie bezpieczeństwa i bliskości. 

Elżbieta Chlebowska „Wychowanie. Najtrudniejsza ze sztuk pięknych”

Tytuł: „Wychowanie. Najtrudniejsza ze sztuk pięknych” 

Autor: Elżbieta Chlebowska 

Wydawnictwo: Helion (Sensus) 

O tym, jak trudnym i pełnym wyzwań zadaniem jest wychowanie, nie trzeba nikogo przekonywać, a szczególnie nie trzeba przekonywać osób, które mają dzieci lub też z określonych względów są zaangażowane w proces wychowawczy. Niestety, nie wszyscy z tym wychowaniem dają sobie radę, nie wszyscy też mają na tyle wglądu w siebie, swoje umiejętności, a także w to, co się dzieje, żeby w razie konieczności zwrócić się do kogoś o pomoc. Nie istnieje też certyfikat dobrego rodzica, a żadna książka nie odpowie na pytanie, jak wychować dziecko i nie zagwarantuje nam, że proces ten zakończy się sukcesem. 

Sonia Ross "Tata"

Tytuł: Tata

Autor: Sonia Ross

Wydawnictwo" Prószyński i S-ka

Jaką rolę we współczesnej rodzinie odgrywa ojciec? Czy jest tylko „dodatkiem” do mamy, czy też czynnie angażuje się w wychowanie dziecka, współuczestnicząc w jego życiu i wprowadzając w fascynujący świat? Obecnie, kiedy idea patriarchatu zaczyna zanikać, a rodzice dzielą pomiędzy sobą obowiązek utrzymania rodziny, powinni dzielić także opiekę nad potomkami. Czy tak rzeczywiście jest?
O współczesnym modelu ojca, o swoich wspomnieniach z dzieciństwa oraz o tym, jakie wzorce przekazują swoim dzieciom, mówią znane postacie ze świata kultury i sportu. Stefan Friemann, Andrzej Grabowski, Krzysztof Hołowczyc, Tomasz Karolak, Andrzej Krzywy, Łukasz Nowicki, Bartosz Obuchowicz, Przemysław Saleta, Tomasz Sekielski, Marek Siudym, Krzysztof Skiba, Michał Wiśniewski, Tadeusz Woźniak i Xawery Żuławski zwierzają się Sonii Ross, dziennikarce i autorce bajek dla dzieci, co tak naprawdę w ich życiu znaczy słowo „tata”. Zbiór tych wywiadów, opublikowany przez Wydawnictwo Prószyński i S-ka nie mógł otrzymać innego tytułu, jak właśnie „Tata”.
Książka Sonii Ross to pozycja wyjątkowo szczególnie w czasach, kiedy coraz więcej ojców odkrywa uroki wychowywania dziecka, a nie tylko obserwowania, jak dorasta. Tata XXI wieku zastępuje mamę w pielęgnacji noworodka, decyduje się na urlop ojcowski, kiedy wraca ona do pracy i cieszy się z każdej chwili spędzonej z synem. A jak to wygląda w przypadku rozmówców autorki? Jakimi są ojcami? Jakie wzory ojcostwa wynieśli domu?
Friedman opowiada o odejściu ojca, o wolności wyboru, jaką daje swoim synom, o wychowaniu w duchu rodzin i poczuciu bezpieczeństwa. Andrzej Grabowski dał się namówić na opowieść o tym, jak wychowuje się „tatusiowe córeczki”, zaś Krzysztof Hołowczyc przekonuje, że zadaniem rodziców, jest zbudowanie solidnego fundamentu moralnego. Ten właśnie wywiad przeczytałam z prawdziwą przyjemnością czując siłę płynącą od rajdowca i przekonanie, że cokolwiek się wydarzy, nie złamie on wpojonych przez ojca zasad.
Nie sposób przytoczyć tu wszystkich zapisków z rozmów, bowiem odbyłoby się to ze stratą dla ich głębokiego, umoralniającego przesłania. Bohaterowie wywiadów mówią o ojcostwie w taki sposób, że powinni być bodźcem dla tych, którzy świadomie decydują się usunąć w cień partnerki i to jej powierzyć całkowicie wychowanie dziecka, aby ponownie przemyśleli oni swoją decyzję, a także wzorem dla tych, którzy aktywnie uczestniczą w życiu dziecka.  Rozmowy z tymi osobami, choć znanymi z pierwszych stron gazet, przekonują, że są oni zwykłymi ludźmi pełnymi wątpliwości, borykającymi się z przeciwnościami, ale oddanymi sprawie rodzicielstwa.
Bycie tatą jest powodem do dumy - tak można śmiało powiedzieć, po lekturze książki Sonii Ross. A cytując Przemysława Saletę pytanego o oddanie nerki córce: „Gdy się kogoś kocha, to nie jest bohaterstwo. Tak zrobiłby każdy rodzic” jestem przekonana, że z takimi wzorami polski tata z dumą pchać będzie wózek. W końcu nie ma nic piękniejszego niż bezzębny uśmiech malucha podczas spaceru, czy pierwsze słowo dorastającego brzdąca, brzmiące  „tata”.

Recenzja została umieszczona również na stronach wortalu literackiego Granice.pl