Stanisław Wyspiański "Wesele" - streszczenie szczegółowe lektury

Akt I

Czepiec rozmawia z Dziennikarzem o polityce, sytuacji na świecie. Ten jednak ironicznie lekceważy chłopa, chce sielankowej „wsi spokojnej, wsi wesołej”. Dziennikarz rozmawia z Zosią, prawi jej komplementy. Dziewczyna jednak krytykuje jego zamiary. Radczyni zaś krytykuje wesoły nastrój zafascynowanych zabawą z wiejskimi drużbami Haneczki i Zosi, mówi im o chłopskiej porywczości i awanturnictwie. Radczyni i Klimina w rozmowie o tańcach młodych zdradzają swoją wzajemną nieufność i brak zrozumienia: „Wyście sobie. a my sobie. Każden sobie rzepkę skrobie”.

Julie Soto "Forget me not"

Tytuł: Forget me not

Autor: Julie Soto

Wydawnictwo: HarperCollins

Niemal każda kobieta marzy o tym, by się zakochać i mieć ślub niczym z bajki. Biała suknia, kwiaty, pierwszy taniec – to wszystko elementy ślubu, niczym z bajki, dopełnionego wizją pięknych zdjęć i bajkowej atmosfery. No cóż… jak się okazuje, są kobiety, które owszem, marzą o takim weselu tyle tylko, że zamiast stanąć na miejscu panny młodej, wolą go organizować.

Joanna Kruszewska "Aby do mety"

Tytuł: Aby do mety 

Autor: Joanna Kruszewska 

Wydawnictwo: Replika 

Biała suknia, piękne kwiaty, obrączki i nieśmiertelny Biały Miś – dla wielu kobiet taka wizja życia jest jedyną dopuszczalną i zrobią wszystko, by bajkowa sceneria ślubu się sprawdziła. Za wszelką cenę dążą do legalizacji związku, realizując dziecięce marzenie, dopieszczając szczegóły i nie zwracając uwagi na nikogo i na nic. W ferworze tych przygotować często jednak umyka najważniejsza kwestia, czyli brak dopasowania przyszłych małżonków, rozbieżne zainteresowania, wartości i cele. Co więcej, często przyszłe Panny Młode nawet nie chcą widzieć tych braków, skupione są bowiem na tykającym zegarze, na mało realnej wizji przyszłego życia. Tylko nieliczni zadają sobie pytanie, czy naprawdę chcemy wyjść za tego człowieka, czy to z nim chcemy spędzić całe życie? 

Prowse Amanda "Szczypta miłości"

Tytuł: Szczypta miłości

Autor: Prowse Amanda

Wydawnictwo: Kobiece

„Osiągnęła w pracy wszystko, o czym marzyła, a jednak nadal często budziła się w środku nocy tak samo przerażona, jak kiedy była dzieckiem, tyle że w innej dzielnicy. Żadne lukrowane ciasta ani najsłodsze cukierki nie były w stanie zabić tej goryczy w ustach, której przez całe życie daremnie próbowała się pozbyć” – słowa te są najlepszym dowodem, iż bogactwo, status społeczny, piękne domy, samochody czy ubrania znanych projektantów nie wystarczą, żeby zapełnić pustkę w sercu, żeby uśpić demony przeszłości, żeby zapewnić sobie poczucie bezpieczeństwa. Tę cudowną właściwość bycia balsamem, lekarstwem przywracającym spokój, może być tylko miłość, jednak nie wszystkim jest ona dana.

Katy Colins „Biuro podróży samotnych serc. Kierunek Tajlandia”

Tytuł: Biuro podróży samotnych serc. Kierunek Tajlandia

Autor: Katy Colins

Wydawnictwo: HarperCollins

„Co cię tu trzyma? Ani facet, ani dzieci, a wkrótce już nawet nie dom. Praca do dupy, wciąż na nią narzekasz, a jednak się jej trzymasz, bo mają dobry pakiet macierzyński. Nie potrzebujesz świadczeń dla przyszłych matek. Sprzedaj wszystko, kup plecak i ruszaj w drogę.” – ile z nas jest dokładnie w takiej sytuacji? Ile z nas marzy o podróżach, o spełnianiu swoich marzeń, a jednak tkwimy w szarej rzeczywistości, dając sobie wmówić, że nie zasługujemy na szczęście, że nie jesteśmy tego warte, że nie poradzimy sobie same w wielkim świecie? Ile z nas dało się uwiązać swoim partnerom czy rodzicom, po latach gorzko żałując nie tego, co zrobiłyśmy, ale tego, czego nigdy nie doświadczyłyśmy?

Z wizytą w zamku, czyli Baranów Sandomierski

fot. J.Gul

Zachwyty mojej rodzicielki nad Sandomierzem (a może nad samym ojcem Mateuszem?) zaowocowały decyzją o weekendowej wyprawie. Jednak, korzystając z okazji, postanowiłam odwiedzić również Baranów Sandomierski, często nazywany „Małym Wawelem” i „Perłą Renesansu”. Co prawda podróż nie odbyła się bez przeszkód – okazało się, że w sobotę 2 lipca rozgrywany był ostatni etap 27 Międzynarodowego Wyścigu Kolarskiego „Solidarności” i Olimpijczyków na trasie z Tarnobrzega do Krosna, co skutecznie zablokowało nam drogę na niemal godzinę, ale za to sam zamek wynagrodził wszelkie trudy podróży w ten upalny dzień.