Pokazywanie postów oznaczonych etykietą pamięć. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą pamięć. Pokaż wszystkie posty

sobota, 1 sierpnia 2020

Paulina Mechło, Paulina Polek "Trening językowy dla seniorów i nie tylko"

Tytuł: Trening językowy dla seniorów i nie tylko 
Autor: Paulina Mechło, Paulina Polek 
Wydawnictwo: Sensus 



Słowa, słowa, słowa… o tym, jak są ważne, wie chyba każdy z nas. Komunikujemy się codziennie z otoczeniem, a od sposobu naszego wypowiadania się, tonu głosu, doboru tych słów, zależy to, czy i w jaki sposób jesteśmy odbierani i jaki jest poziom zrozumienia tego, co mówimy. Dlatego też warto pracować nad zasobem naszego słownictwa, nieustanie go powiększać obcując z ludźmi pochodzącymi z różnych środowisk, czytając książki, czy oglądając różnorodne programy telewizyjne, bogate w treści. 

wtorek, 30 czerwca 2020

Paulina Mechło "Superpamięć dla seniorów i nie tylko"

Tytuł: Superpamięć dla seniorów i nie tylko 
Autor: Paulina Mechło 
Wydawnictwo: Sensus 


Pamięć jest wyższa funkcja korowa, którą posługujemy się w każdym momencie. Może ona być krótkotrwała, dotycząca bieżących wydarzeń (na przykład tego, gdzie położyliśmy klucze) oraz długotrwała. Wielokrotnie zdarza się tak lepiej pamiętamy wydarzenia rozgrywające się w młodości niż to, czy wyłączyliśmy żelazko czy zamknęliśmy mieszkanie wychodząc. Niestety, z czasem ilość neuronów w mózgu ulega zmniejszeniu, a patologiczne procesy związane z wiekiem, chorobami czy przewlekłym stresem, niszczą cenne komórki nerwowe i zaburzają funkcjonowanie tych, które są zdrowe. Efektem są problemy z pamięcią, osłabieniu ulegają również dokładność i szybkość przetwarzania materiału w pamięci krótkotrwałej. 

niedziela, 19 kwietnia 2020

Paulina Mechło, Paulina Polek "Piękny umysł nie ma wieku. Łamigłówki dla seniorów i nie tylko"

Tytuł: Piękny umysł nie ma wieku. Łamigłówki dla seniorów i nie tylko 
Autor: Paulina Mechło, Paulina Polek 
Wydawnictwo: Sensus 


Z upływem lat nasza pamięć ulega pogorszeniu. Jest to jednak proces, który możemy znacząco spowolnić. Lektura książek, oddawanie się hobby, spotkania z innymi ludźmi, a także gry planszowe czy rozwiązywanie krzyżówek– to tylko niektóre ze sposobów, które mogą pomóc seniorom w treningu pamięci i koncentracji. Jeśli do tego dodamy odpowiednią dietę oraz wysiłek fizyczny i … ćwiczenia mózgu, możemy cieszyć się sprawnym umysłem przez długie lata. 

środa, 26 lutego 2020

Paulina Mechło i Roksana Kosmala "Super pamięć"

Tytuł: Super pamięć
Autor: Paulina Mechło i Roksana Kosmala
Wydawnictwo: Sensus


Okazuje się, że ćwiczyć można nie tylko swoje ciało, ale też mózg. Ćwiczenia te są naprawdę łatwe, a wykonywane regularnie przynoszą wspaniałe rezultaty. Dzięki nim można poprawić zarówno pamięć i koncentrację, jak też usprawnić logiczne myślenie. A to przydaje się od najmłodszych lat i procentuje zarówno w szkole, jak i na studiach czy w pracy. Dlatego też tak popularne są wszelkiego rodzaju kursy szybkiego zapamiętywania, opierające się właśnie na rozmaitych ćwiczeniach mózgu, a także poznaniu różnego rodzaju technik, dzięki którym bez trudu możemy zapamiętać wiele rzeczy.

wtorek, 4 czerwca 2019

Mateusz Grzesiak "Fast Languages"

Tytuł: Fast Languages 
Autor: Mateusz Grzesiak 
Wydawnictwo: HELION 


Od lat uczysz się języka obcego, a wciąż nie widzisz zadowalających rezultatów? A może po latach pragniesz znów podjąć naukę, ale w pamięci masz uporczywe wykonywanie ćwiczeń gramatycznych, które zupełnie nie sprawdziło się podczas ostatniego urlopu poza granicami kraju? Masz szansę na zagraniczny staż, ale w oficjalnym języku danego państwa potrafisz wypowiedzieć zaledwie kilka słów? Nauka języka jest twoim marzeniem ale nie masz zbyt dużo środków finansowych na prywatne lekcje czy niemal tak samo kosztowny kurs językowy, na dodatek trwający kilka lat? 

środa, 20 marca 2019

Tracy Darnton "Prawda o kłamstwach"

Tytuł: Prawda o kłamstwach 
Autor: Tracy Darnton 
Wydawnictwo: Ya! 



Zapewne każdy z nas przynajmniej raz w życiu zapragnął mieć genialną pamięć. Kiedy wracamy z zakupów bez części produktów, kiedy na klasówce z historii ważne daty i fakty dosłownie wylatują nam z głowy, kiedy mimo usilnych starań po raz kolejny zapominamy słówek w języku, którego chcemy się nauczyć – to tylko niektóre sytuacje, które wzbudzają w nas frustracje i inicjują marzenia o sytuacji, w której nie tylko bardzo szybko się uczymy, ale też niczego nie zapominamy. Jednak, tak naprawdę tylko nam się tak wydaje, że nasze życie wówczas cudownie by się odmieniło, a my bylibyśmy bardzo szczęśliwi. 

sobota, 9 marca 2019

Wspomagamy pamięć i koncentrację


źródło: pixabay.com
Procesy pamięciowe i koncentrację, podobnie jak wszelkie inne umiejętności, da się wzmocnić oraz zautomatyzować. Chyba każdy, kto kiedyś uczył się złożonego zestawu manewrów – na przykład jazdy na rowerze, prowadzenia samochodu, obsługi komputera – doświadczył rosnącej paniki, że nie potrafi skupić się jednocześnie na tak wielu czynnościach. A jednak z czasem, w miarę powtarzania ćwiczeń, wszystko stało się prostsze. Dlaczego jednak, dla jednych osób skoncentrowanie się na danej kwestii nie sprawia trudności, inni muszą włożyć to wiele wysiłku? Dlaczego u jednych proces zapamiętywania przebiega błyskawicznie, a wydobycie czegoś z mroków niepamięci wcale nie jest trudne, inni zaś mają problem z odtworzeniem wczorajszego dnia? Tajemnica tkwi w działaniu mózgu, jego odpowiednim odżywieniu i ćwiczeniach. 


Jak działa mózg?


Uczymy się poprzez doświadczenie, nawiązując kontakt ze światem za pomocą zmysłów. Pomiędzy neuronami, czyli komórkami mózgowymi, stopniowo tworzą się połączenia nerwowe, zaś neurony stają się drogami, przez które przyjmujemy doświadczenia. 

Stymulowane neurony wytwarzają wiele dendrytów, przypominających cieniutkie gałązki wyrastające z konara i łączą się z aksonami (wypustkami) innego neuronu alb grupy neuronów. Kiedy te dendryty i aksony połączą się, to wymieniają pomiędzy sobą małe ładunki elektryczne oraz uwalniają mikroskopijne ilości rozmaitych substancji chemicznych, w zależności od charakteru doświadczenia. Kiedy dowiadujemy się czegoś pierwszy raz- działamy powoli, ale każdy kolejny raz jest już łatwiejszy, bowiem istnieje wytyczona ścieżka. 

Nasz mózg wciąż poszukuje nowych danych i doświadczeń, a istotną konsekwencją takiego nastawienia jest to, że jeśli chcemy, by nasz mózg się rozwijał, musimy mu dostarczyć możliwie wielu nowych doświadczeń, a także czasu, aby mógł z nich wyciągnąć wnioski. Inną właściwością naszego mózgu jest to, iż bardzo lubi on tworzyć połączenia i skojarzenia oraz wzorce i schematy. Aksony i dendryty wytwarzają powiązania, dzięki którym sens doświadczeń i zdobywana wiedza przepływają z jednego neuronu do drugiego. Nasz mózg ma taką wprawę w tworzeniu połączeń, że często próbuje wypełniać luki nawet wówczas, kiedy nie ma wystarczającej liczby informacji. Przykładowo, kiedy ktoś udziela nam tylko części niezbędnych informacji, nasz mózg natychmiast zaczyna wypełniać brakujące elementy. Oczywiście, kiedy próbujemy znaleźć rozwiązanie jakiegoś problemu, ta tendencja mózgu działa pozytywnie, podpowiadając nam gotowe schematy rozwiązań. Niestety, w komunikacji międzyludzkiej ta właściwość działa na naszą niekorzyść, bowiem mamy tendencję do „dopowiadania” oraz wysnuwania wniosków, które w przypadku pełnej informacji nie przyszłyby nam do głowy – tak rodzą się na przykład plotki. 

Zdolność tworzenia przez mózg schematów idzie w parze ze zdolnością do naśladowania. Zanim nie powstanie połączenie synaptyczne, nie posiadamy żadnej „wiedzy” pyzatą, z którą przyszliśmy na świat. Najefektywniejszym sposobem tworzenia połączeń jest przyglądanie się, co robią inni oraz naśladowanie ich. Obserwowanie kogoś, kto wie lepiej (na przykład siedzenie w ławce z dobrym uczniem czy wybieranie sobie wzorców osobowych wśród rodziny i naśladowanie ich postępowania), jest dobrym sposobem uczenia się. 

Niestety, wszystkie procesy poznawcze, a także pamięć i koncentracja są zaburzone pod wpływem stresu. Kiedy mózg znajduje się pod wpływem silnego stresu, potrafi bowiem myśleć tylko o przetrwaniu. Krew i energia, które w innej sytuacji służyłyby wyższym procesom myślowym, zostają przekierowane w taki sposób, by zapewnić nam przetrwanie. Aby stres działał motywująco a nie paraliżująco, musiałaby zostać zachowana odpowiednia proporcja pomiędzy trudnym wyzwaniem, a niedużym zagrożeniem. 


Jak odżywić mózg? 


Wiele osób zastanawia się czy istnieje jakiś magiczny sposób, by za sprawą przyjmowanych pokarmów stać się nagle geniuszem z supermózgiem. Odpowiedź jest negatywna, co nie znaczy, że przyjmowane pożywienie pozostaje bez znaczenia dla naszej pamięci czy / i koncentracji. Nasz umysł bowiem, podobnie jak i całe ciało, odnosi korzyści z odpowiednio zrównoważonej diety. 

Trzy podstawowe zasady prawidłowego odżywiania się (a zatem i mózgu), to: 

1. Odpowiednia ilość wody – nasz mózg musi być odpowiednio nawodniony, żeby dobrze pracować. Niestety, wiele osób żyje w stanie permanentnego niedoboru wody, w którym ich umysły pracują znacznie poniżej poziomu możliwości. 

2. Równowaga składników – naszemu mózgowi potrzebna jest pełnowartościowa, zrównoważona dieta. Proteiny zawarte w jajkach, jogurty, ryby, drób i wieprzowina zawierają aminokwas o nazwie tyrozyna. Jest on rozkładany w celu wytworzenia dwóch cennych związków chemicznych, zwanych neuroprzekaźnikami: norefryny i dopaminy. Oba te związki sprzyjają skupieniu uwagi oraz skutecznemu działaniu pamięci. Z kolei tłuszcze wytwarzają acetylocholinę, która w umiarkowanych ilościach dobrze służy naszej pamięci i sprzyja zdrowiu zwojów nerwowych. Uważać trzeba na różnego rodzaju barwniki oraz dodatki smakowe i konserwanty, powszechnie stosowane w przetworzonych produktach spożywczych- mają one negatywny wpływ na mózg, szczególnie mózg dziecka. Związek pomiędzy tego rodzaju dodatkami a nadpobudliwością uczniów potwierdzono w licznych badaniach. 

3. Jedz mało i często – po obfitym posiłku nasz żołądek i przeciążony system trawienny łapczywie pobierają utlenioną krew. Dlatego zazwyczaj czujemy wówczas senność, bowiem mózg nie otrzymuje takiej ilości krwi, by pozwoliła mu utrzymać stan wzmożonej uwagi. 

Jednak mózg można odżywić nie tylko dzięki przyjmowanym pokarmom. Lepszemu funkcjonowaniu umysłu służy też śmiech, bowiem obniża on poziom stresu oraz zmniejsza ilość krążącego w naszym ciele kortyzolu. Badania dowodzą, że śmiech poprawia działanie systemu odpornościowego i zwiększa zdolność rozwiązywania problemów. 

Kolejnym źródłem dobrego samopoczucia jest muzyka – może ona nam pomóc na kilka sposobów. Po pierwsze, kiedy słuchamy muzyki, obie półkule mózgowe biorą udział w przetwarzaniu melodii i schematów rytmicznych. Sugeruje to, że słuchanie muzyki aktywizuje znaczne obszary w mózgu i dlatego może dobrze przygotować go do nauki. Ponadto muzyka obniża poziom stresu, sprzyja relaksowi oraz wpływa na nastrój. Georgi Lozanov sugeruje, że każdy rodzaj muzyki wpływa na nas w inny sposób. Na przykład muzyka klasyczna i romantyczne doskonale pomaga przyswajać nowe informacje, podczas gdy muzyka barokowa bardziej wspomaga przetwarzanie i przypominanie tych informacji. 

Kolejnym sposobem odżywiania naszego mózgu, jest sen. Najważniejszą wiadomością na temat snu jest to, że potrzebujemy go dużo więcej, niż zazwyczaj sobie zapewniamy – mimo iż jest to sprawa indywidualna, to zwykle większość z nas funkcjonuje lepiej, śpiąc około siedmiu i pół godziny na dobę. Niedobór snu obniża poziom możliwości naszego mózgu, ale liczy się nie tylko jego ilość, ale też i jakość. Każdego dnia mózg nieustannie angażuje się w nowe doświadczenia, dlatego potrzebuje głębokiego snu, czasem określanego jako faza REM, podczas którego często pojawiają się marzenia senne. To właśnie w tym czasie mózg przetwarza informacje uzyskane w ciągu dnia. W tej fazie wytwarzany jest też neuroprzekaźnik – acetylocholina, czyli substancja chemiczna niezbędna dla sprawnej pracy sieci neuronów, a zatem i dla pamięci. Niekiedy, przy zaburzeniach snu, konieczne jest sięgnięcie po leki


Sekrety pamięci 


źródło: pixabay.com
To, że nie pamiętamy wszystkiego, czego doświadczamy, wynika z działania mechanizmu umożliwiającego naszemu mózgowi przetrwanie. To z korzyścią dla nas większość nieistotnych elementów naszej codzienności zostaje natychmiast zapomniana, mózg dokonuje bowiem selekcji. Istotne jest jednak to, by rzeczy ważne były utrzymane w pamięci na długo. 

Aby zrozumieć, jak działa pamięć (i wykorzystać tę właściwość), warto znać kilka prostych zasad: 

1. Mamy skłonność do zapamiętywania pierwszego i ostatniego elementu (warto zatem dzielić naukę na kilka etapów, żeby pojawiło się więcej początków i zakończeń). 

2. Łatwiej zapamiętywać nam schematy i powiązania pomiędzy poszczególnymi elementami (szukaj powiązań nawet pomiędzy elementami, które pozornie wydają się niepowiązane). 

3. Mamy skłonność do zapamiętywania elementów, które nas zaskakują albo różnią się od pozostałych, nie pasują od schematu (posługuje się zaskakującymi obrazami, żeby wzmocnić przekaz). 

4. Nasza zdolność do przywoływania z pamięci poszczególnych elementów zwiększa się, jeśli po pewnym czasie powtarzamy to, czego się nauczyliśmy (siła w powtórkach materiału!). Dobrą i prostą zasadą jest przypominanie sobie rzeczy, które chcemy zapamiętać, po upływie: godziny, dnia, tygodnia, miesiąca, roku. 

Podstawowe założenie, na którym opierają się te zasady jest takie, że aby zachować rzeczy w pamięci, trze mieć do nich żywy, pozytywny stosunek. W kotwiczeniu wspomnień bardzo dużą rolę odgrywa również miejsce – możemy wykorzystać tę właściwość, starając się świadomie przyswoić szczegóły jakiegoś miejsca, doświadczając czegoś, co chcemy zapamiętać. 


Jak wzmocnić koncentrację? 


Koncentracja jest umiejętnością skupienia uwagi oraz skierowania jej na określoną myśl, przedmiot, zagadnienie, wydarzenie, zjawisko, bodziec, oraz utrzymania tej uwagi w czasie. Koncentracja może nastąpić pod wpływem celowego i świadomego działania człowieka, dlatego też – jak każdą umiejętność – można ją wyćwiczyć. 

Poza wspomnianymi sposobami na poprawę działania mózgu (a więc pamięci i koncentracji), takimi jak zdrowa dieta czy odpowiednia ilość snu, można skorzystać z wielu metod i technik poprawiających koncentrację: 

· środowisko bogate wizualnie – wiele osób potrzebuje wizualnych sygnałów, że właśnie nadszedł czas słuchania [dłonie mówiącego na biodrach, palec na ustach (jak wówczas, kiedy chcemy kogoś uciszyć), położenie dłoni na głowie dziecka lub podniesienie ręki, by uspokoić klasę]. Takie osoby, potrafią się fantastycznie skupić wówczas, Dy oddają się tworzeniu kolaży, malowaniu, robieniu plakatów czy rysowaniu wykresów, zatem pomocą w zapamiętywaniu mogą być np. mapy myśli czy wykresy chmurkowe. Koncentrację i pamięć dla tego typu osób wspomagać również może układanie puzzli (poprawiają zdolności motoryczne, abstrakcyjne myślenie i wizualizację przestrzenną), czy kolorowe karteczki do pisania. 

· osoby kreatywne i twórcze, które często oddają się „bujaniu w obłokach” muszą nauczyć się zachowania równowagi pomiędzy czasem spędzonym na marzeniach, a czasem spędzonym na skupieniu się na czymś konkretnym. Watro więc wdrażać w ich życie rytuały i zasady, dzięki którym uczyć się będą działania na czas i zgodnie z ustalonym wcześniej planem. Zdolność koncentracji u takich osób można rozwijać angażując je w codzienne, proste zadania, takie jak sprzątanie, nakrywanie do stołu, gotowanie na podstawie przepisów. Koncentracje wspomagać będzie także gra w domino, szachy – uczą rozwiązywania problemów i myślenia strategicznego, czy układanie, porządkowanie kolekcji (wspomaga planowanie). 

· Osoby, które łatwo rozkojarzają się pod wpływem dźwięków, również za sprawą dźwięków dobrze się uczą. Dla nich dobrym rozwiązaniem są audio-booki lub nagrania wykładów, słówek. Pomocne może być też nagrywanie rymowanek własnego autorstwa, ułatwiających zapamiętywanie kolejności. Pomóc może również słuchanie delikatnej muzyki obniżającej nadmiar energii, granie w kalambury i rozwiązywanie rebusów. 

Z rozwinięcia koncentracji płynie wiele korzyści – lepsza pamięć, szybsza i bardziej wydajna i efektywna nauka, a także oszczędność czasu, energii oraz pieniędzy.

poniedziałek, 6 sierpnia 2018

Edyta Świętek "Cienie przeszłości"

Auto: Edyta Świętek 
Wydawnictwo: Replika 



„Człowiek żyje dzięki właściwej sobie umiejętności zapomnienia. Pamięć zawsze gotowa jest pozbyć się tego, co złe, i zachować tylko to, co dobre.” – pisał Warłam Szałamow, a słowa te doskonale odzwierciedlają sytuację utraty pamięci na skutek traumatycznych wydarzeń. Dla osób, które straciły pamięć o przeszłości, to czasami prawdziwe wybawienie, które pozwala im rozpocząć nowy rozdział w życiu, ale i źródło nieustannych frustracji. Nie wiedzą, jak się nazywają, nie pamiętają swojej rodziny, przyjaciół, nie są w stanie określić swoich upodobań, nie wiedza nawet, jakimi są ludźmi. Dlatego też, mimo tego, co mogą odkryć, usilnie starają się oni złożyć przeszłość z fragmentów wspomnień czy pozyskanych informacji. Zdarza się jednak, że prawda, którą odkrywają o sobie samym, jest tak wstrząsająca, że lepsza byłaby ta niewiedza. 

poniedziałek, 12 lutego 2018

Iwona Majewska-Opiełka "Szczęście dla każdego"

Tytuł: Szczęście dla każdego
Autor: Iwona Majewska-Opiełka
Wydawnictwo: Edipresse


„Każdy zasługuje na wszystko, co w życiu dobre: na miłość, godne życie i dobrobyt. Każdy zasługuje na to, by być szczęśliwym” – te słowa powinny trafić do każdej osoby, która kiedykolwiek zwątpiła w to, że zasługuje na wszystko, co najlepsze, która cierpi z powodu niskiego poczucia własnej wartości, która żyje w przeświadczeniu, że o wszystko trzeba walczyć, że całe życie musi zmagać się z różnymi przeciwnościami losu. Tymczasem prawda jest taka, że korzystając z obfitości tego świata, z naszej wewnętrznej siły, możemy osiągnąć wszystko, to co chcemy, a przynajmniej to czego potrzebujemy. Niejednokrotnie wystarczy tylko zmienić perspektywę, przyjrzeć się swojemu życiu nie przez pryzmat tego, co nie wyszło, ale docenić to, co w nim wspaniałe, dziękując jednocześnie za każdą, nawet najbardziej bolesną wersję.

środa, 17 maja 2017

A.J.Banner "Mroczna toń"

Tytuł: Mroczna toń
Autor: A.J.Banner
Wydawnictwo:HarperCollins


„Jedną z najdziwniejszych spraw w życiu jest to, co sobie człowiek zapamiętuje. Chyba robi to wybiórczo. Jest w nim coś, co wybiera rzeczy, które on potem pamięta” – pisała Agatha Christie, zaś o prawdziwości jej słów przekonał się każdy, kto choć raz zapomniał o rzeczy istotnej, zaś w zakamarkach pamięci odkrył setki tych mniej ważnych. Co steruje naszą pamięcią? Czy to opatrzność czuwa nad nami, nie pozwalając nam pamiętać rzeczy i wydarzeń szczególnie dla nas bolesnych, traumatycznych? Dlaczego ofiary rozmaitych wypadków tak często zmagają się z amnezją? Może to próba ochrony przed prawdą, przed brutalną niekiedy rzeczywistością?

niedziela, 1 grudnia 2013

John O`Farrell „Mężczyzna, który zapomniał o swojej żonie”.

Tytuł: Mężczyzna, który zapomniał o swojej żonie
Autor: John O`Farrell 
Wydawnictwo: Sonia Draga









Mężczyźni najczęściej zapominają o imieninach, urodzinach, rocznicy spotkania czy ślubu. Wymazują też z pamięci pierwszy pocałunek, pierwszy ząbek dziecka czy daty wizyt u lekarzy. Czy jednak mężczyzna może wymazać z pamięci własną żonę? Czy fakt, że ponoć mężczyźni są z Marsa jest powodem, by zupełnie zapomnieć o tym, że od wielu lat jest się statecznym mężem i ojcem?

NN – tak można by nazwać mężczyznę, który znalazł się w londyńskim metrze pewnego dżdżystego popołudnia. Jego przebudzenie nastąpiło gdzieś w pobliżu stacji Hounslow East, choć trudno powiedzieć, czy była ona celem jego podróży. Trudno powiedzieć, bowiem ów mężczyzna nie pomięta nawet stacji początkowej. A właściwie nie pamięta również tego, jak ma na imię, jak się nazywa i kim jest. Nie ma również przy sobie żadnych dokumentów ani rzeczy, które mogłyby posłużyć jako wskazówki w procesie identyfikacji jego tożsamości. 

Tę niezwykłą historię poznamy dzięki autorowi książki „Mężczyzna, który zapomniał o swojej żonie”. John O`Farrell stworzył przejmującą opowieść o miłości oraz o destrukcyjnym wpływie codzienności na jej siłę. Stworzył opowieść o zaczynaniu wszystkiego od nowa i walce o osobę, którą naprawdę kochamy. Opublikowana nakładem wydawnictwa Sonia Draga powieść jest najlepszą w dorobku autora, zawiera w sobie pokłady życiowej mądrości oraz ważne przesłanie dla wszystkich tych, którzy nie chcą pewnego dnia spojrzeć na siebie z perspektywy czasu i zobaczyć obraz człowieka, który przegrał życie

Zanim jednak nasz NN stanął do konfrontacji z samym sobą i swoją przeszłością, trafia do Szpitala Króla Edwarda, gdzie zostaje sklasyfikowany jako „nieznany biały mężczyzna”, choć szpitalny personel zwraca się do niego per Jason, czerpiąc inspirację z „Tożsamości Bourne`a”. Lekarze nie są w stanie podać przyczyn jego niezwykłej przypadłości, nie ma również prostej terapii, dzięki której pamięć mogłaby powrócić. Najbardziej prawdopodobna diagnoza, postawiona przez jedną z lekarek, określa jego przypadłość mianem „fugi psychologicznej”, czyli swego rodzaju ucieczki od rzeczywistości, być może na skutek stresu czy traumatycznego wydarzenia. Zgubienie rzeczy osobistych, takich jak portfel czy telefon komórkowy stanowi tylko potwierdzenie trafności diagnozy – NN nie pamięta kim jest, bo nie chce pamiętać.

W szpitalnej sali nie tylko kończy się jego dotychczasowe, krótkie życie w roli nieznanego mężczyzny, ale również zaczyna się nowy etap – powolnego odtwarzania minionych lat z okruchów zdarzeń przechowywanych w pamięci oraz rozmów ze znajomymi (a właściwie nieznajomymi, bowiem nie pamięta twarzy nikogo z nich). Przebłysk wspomnień na dźwięk imienia Gary i przypisany do imienia numer telefonu pozwala skontaktować się z rzekomym przyjacielem. Wraz z nim pojawiają się liczne fakty z życia (niekoniecznie pozytywne) oraz osoby. Co więcej, NN dowiaduje się, że nie tylko ma żonatego przyjaciela, przez ostatnich kilka lat był nauczycielem historii w jednej z najgorszych szkół z mieście, ale także … ma żonę i dwójkę dzieci. A właściwie, można powiedzieć, że miał zonę, bowiem do orzeczenia rozwodu brakuje tylko jednej sprawy sądowej. 

Rozpoczyna się batalia Vaughana o odzyskanie dawnego życia i o serce Maddy. Sprawa jest o tyle trudna, że kobieta już się z kimś spotyka i o powrocie do męża nie chce nawet słyszeć. Każdy dzień przynosi bohaterowi kolejne rozczarowania, a największym z nich jest on sam. Okazuje się, że przegrał swoje życie – jest beznadziejnym nauczycielem, pozbawionym pasji i sympatii uczniów, z przyjacielem łączy go wyłącznie zamiłowanie do telefonów komórkowych i projektowania stron internetowych z których jedna miała rzekomo przynieść olbrzymie dochody. Na dodatek kompletnie nie sprawdził się jako mąż, a uczucie pomiędzy nim a Maddy nie tylko wygasło, ale zmieniło się w koszmar wspólnego życia. Właściwie jedynie dzieci cieszą się z jego powrotu, choć w pamięci wciąż jeszcze mają gwałtowne kłótnie rodziców.

Czy Vaughanowi uda się odzyskać serce ukochanej kobiety? Czy uda mu się wypełnić życie ideałami i wartościami, które kiedyś były mu bliskie, a które porzucił gdzieś na przestrzeni lat? Czy znów pokocha nauczanie, czy zdoła jeszcze kogoś zainspirować? Na te wszystkie pytania warto poszukać odpowiedzi w powieści „Mężczyzna, który zapomniał o swojej żonie” – książce tylko z pozoru lekkiej i zabawnej. Autorowi udała się sztuka właściwa tylko najlepszym, bowiem pod płaszczykiem prostej historii, zmieścił sedno naszego życia. Operując prostą fabułą i kilkoma zaledwie kluczowymi postaciami, O`Farrell zdołał doskonale uchwycić proces powolnej utraty ideałów, rozczarowania, których źródłem jesteśmy my sami, jak i nasi bliscy, a także wielkie pasje zabijane powoli przez prozę życia. Obserwując swoją rodzinę bohater mówi: „ (..) jakże kruche i ulotne jest ludzkie szczęście. To może się okazać najlepszy moment, tutaj i teraz”. Warto zapamiętać te słowa, warto wziąć sobie je do serca tak, abyśmy kiedyś budząc się z długiego snu, czy też doświadczając „fugi psychologicznej” mogli powiedzieć, że lubimy osobę, którą się staliśmy.